Qadardan yaxşilik kördim, Xudoyim,
Yana yaxşiliklar kutib yaşayman. Dilimda mavjlanib doim duoyim,
Şe’rlar
Akrom Malikning şe’rlari — yangilari boşida. Kayfiyatingizga mosini tanlang.
Balki kuzning sovuq va sariq kunida kurtaklab qöydim
va tilla tanga tilangan gadoy kabi kaft yozdim. Uruşga çiqqan odam ölimni olgani kabi böyniga
Yoş öttiz beşdan bir yilga oşdi,
Vujudda kamaydi yoşlik kimyosi. Bir vaqtlar jismga öt siğmay, toşdi,
Bu olamda köpdir hayratning turi,
Bilaman degan çoğ bilmaslik ayon. Mudom haqiqatni qöqqisdan körib,
Xudoyim, odamiy farzandini heç
Nokas-u, noşud-u, nonkör aylama. Şaytonga ilaşgan beçoralarni
Hammasi tinç, hammasi sokin,
Fitna ham yöq, yöq erur fasod. Ammo kelgaç juhhol tödasi,
Közlarim kör ekan, kör ekan mutlaq,
Kimnidir buyuk deb etdim e’timod. Sözlarini dedim töğri hamda haq,
Kimdir ketgan bölsa, ehtimol senga
Yaxşilik yetgandir, yurma, bas, kuyib. Ammo ketganlar ham qutulib sendan,
Kimdir ketdi, bir söz demay jimgina,
Tark etdilar ölding deya kömgandek. Qolding göyo baxtsiz bölib sengina,
Senga rahmat, senga taşakkur,
Senga mehrim, ey mehribon Vaqt! Asta-sekin etding meni hur,
Qutluğ dargohga kirding,
Qadaming muborak bölsin! Qadru qiymatin bilding –
Nafsning qutqusidan ozod, hur ayla,
Qalbimni limmo-lim töla nur ayla. Özgalar aybini körmaslik uçun,
Har qayga yursang ham, dengiz kelgaydir,
Yer yuzi öralgan suv bilan tamom. Sevgi maşaqqat-la egiz kelgaydir,
Seni eslab mudom qon yutdim, e voh,
Qon tuflab qoronğu kunlardan ötdim. Yurak azob içra böldi sim-siyoh,
Ğöraning makoni şoxning ustida,
Uruğning maskani tuproq ostida. Öz joyidan keçgan şuhrat qasdida,
Kimdir seni sevaman desa,
Işonardi bola vaqtida. Va ajabmas, özin beçora
Döst haqida bisyor tavsif-u maqtov,
Döst göyo yuraging içra çöğ, olov. Ammo tafakkurni bosmasin qirov –
Men senga işongandim, şubhalar bor ekan içingda,
Bemalol borgandim-ku, itlaring taşlandi köçangda. Rejamda yöq edi-ku bir kuni xiyonat qilişing,
Qizlar komil bölsin dedik baralla,
Öz-özini boqsin bölmasdan muhtoj. Yaşasin qiynalmay qilib taralla,
Eşitdim, men borsam köngling ğaş emiş,
Turqimni körmoqni xuşlamasmişsan. Boşqalar bazmida köngling xuş emiş,
Seni eslamagan kunim yöq mening,
Seni öylamagan tunim yöq mening. Seni eslamasdan ötmaydi onlar,
Goho ğofil böldim, goho huşim yor,
Goho sodiq bölsa, gohida şum yor. Senga böyin sunmoq, Senga egilmoq –
Salom, ey bolakay! Yana keldingmi,
Har safar kelişing menga ma'lumdir. Uşbu haqiqatni yaxşi bildingmi —
Topilgan har narsa yöqolgay ekan,
Topmoqdan ne murod, ne naf-u ne sud?! Yöqolmas narsani topgil, ey köngil,