Сөзімді Алланың атын зікір еткен күйде «көз тимесін» деп бастаймын.

Сөзімді Алланың атын зікір еткен күйде «көз тимесін» деп бастаймын.

Халыққа қызмет ететіндер туралы айту қандай ғанибет. Себебі олар ұлт туралы жағымсыз түсініктерді жоққа шығарады, сыйлық пен мақтау дәметпей істеген істерімен дұшпандардың көзіне топырақ шашады. Елдің ықбалына үміт артуға жетелейді. Олар өздерінің барлық жақсы қасиеттері мен мінездерімен жүректердің махаббатын жаулайды.

Меніңше, Жаңа Өзбекстанды міне, осындай ұлтына ынтызар, халқына жанкешті, шындықты аңсаған жігіттер құрады. Меніңше, солардың бірі – «Қамар» феномені болса керек.

«Қамар»мен 2020 жылдың күзінен бері тікелей таныспын. «Қамар»дың нұры халқымыздың үйлерін, мыңдаған адамдардың жүрегін нұрландырып келе жатқанына куәмін.

«Қамар» – жай ғана ақша табу құралы емес. Оны кітаптан ақша табамын деген адам құрған жоқ. Ақша табамын десе, кітап сияқты машақатты иыққа алудың қажеті жоқ еді, жай ғана шетелден шүберек-шүпірек әкелсе, ақшаның астында қалуға мүмкіндік жеткілікті.

«Қамар» кітаппен халықтың көзіндегі қараңғылықты кетіремін деген асыл ниетпен жарқырады.

«Қамарды» батылдық пен шындықтың ғашығы ашты. Ол қажет жерде хақын қалай талап етуді біледі. Шындықты айтудан тайынбайды.

«Қамар» феноменінің артында адалдық тұр. Бұл – достарға, қызметкерлерге, ата-анаға, отбасына, ең бастысы, жолға адалдық. Ешқашан опасыздықты білмейтін бір қайнардан жарқыраған осы «Қамар».

Біреуге оның нұры ұнамауы да мүмкін. Жарқанаттың көзі нұрдан безген ғой. Сол себепті «Қамардың» ішіндегі шамдарды біреу сөндіріп кетер, бәлкім, көтеріп кетер. Бірақ бұл шамдар жүрекке жағылған болса, олардың әрекеттерінен оларға ешқандай нәтиже жоқ.

«Хайрат ул-абрар»-ға жазылған түсіндірменің 2022 жылғы басылымынан қалған біраз бөлігі бар еді, соны қолтаңбамен кітапқұмарларға тараттық, «Қамар» бұл істе көмекші болды. «Қамар» – өнер туындысы. Бұған бүгін рахаттанып куә болдым – іс басқарушылары, сатушылары, кітапты тасушылары, қысқасы, әр қызметкер кітапты сүйеді! Ешкім адасып оған кіріп қалмаған. Ағартушылыққа ғашықтарды «Қамарға» жинап қою өнер емес пе, ақыры?

Айтылса, бір істі істеу, оған дейін үнсіз отыруды не деуге болады? Берсең, жеймін; ұрсаң, өлемін дегені ме бұл? Апамның бұзауы болу ма бұл? Ит жатыс, мырза тұрыс па? Қалай аталса да, бұл – әлсіздік деген сөз. Бірақ іштен от жанса ше? Өзі сүйген кәсібін өзі жанып тапса ше? Сол істі махаббатпен атқарса ше? Міне, осы – ұлтты оятатын нағыз қуат!

«Қамар» осы қуаттың бұлағынан шыққан. «Қамар» туралы оның құрылтайшысына ешкім үйреткен жоқ, ешкім бұйырған жоқ, ешкім, тіпті жол көрсеткен жоқ. Іштегі от себепті бұл нұр пайда болған. Осы нұрды, осы мейірді, осы шабытты жүрегі ояу әркім сезуі керек.

Және Жаңа Өзбекстанға кім қызмет етіп жатыр, оның жаңа екенін кім дәлелдеп жатыр. «Қамарды» бір мысал етуге болады. Және марапаттарды да осындайларға беру керек.

Акром МАЛИК