Борхестин өзбек тилинде чыккан «Аль-Мутасимге жакындоо» китебин окуп бүтүп, Маркестин «Жалгыздыктын жүз жылы»…

Борхестин өзбек тилинде чыккан «Аль-Мутасимге жакындоо» китебин окуп бүтүп, Маркестин «Жалгыздыктын жүз жылы» романынын да чоң бөлүгүн көздөн өткөрдүм. Окуу негизги ишимден башка иш менен алектенгенимде болуп жатат. Борхес – кыял менен түрдүү китептердин арасында тентип жүргөн адам. Адамдын маанайын жана табиятын терең талдоого аракет кылган, Кудай жөнүндө ойлонгон, түрдүү көз караштарды салыштырган күчтүү сөзмөр, акылы иштеген калемгер. Табигый, дүйнө таанымыма эч кандай жаңылык алган жокмун. Маркестин Борхеске окшош жерлери көп. Экөө тең адамдарды жапайыларча, ырайымсыздарча, кайдыгерлерче сезимсиз сүрөттөйт. Маркес мезгил менен мейкиндиктин көйгөйлөрүн терең көрөт, кырдаалды контекстуалдык сүрөткө тарта алат. Бирок сүрөттүн өзү ишти чечпейт. Бул экөөнүн чыгармаларында жакшылык менен жамандык, акыйкат менен жалган аралашып жатат, айрыкча, Маркесте. Адамдай туруксуз жандык жок деген түшүнүктү сиңирет. Маркесте Буэндиалар үй-бүлөсүнүн аялдары – Урсула, Ребека, Ремедиос, Фернанда сыяктуу аялдарда туруктуулук жана тазалык бар. Булар мүмкүн болушунча уят-сыйытын, абийир жана намысын сакташат, калган каармандардын көпчүлүгүндө, айрыкча, эркектерде бузукулук кадимки көрүнүш катары берилет. «Жалгыздыктын жүз жылы» энциклопедияга да окшош, окуп, жазуучу түрдүү ишаралар жана символдорго эмнелерди жашырганын бир-бирден чечип отуруу да мүмкүн.