Адамдардын айбын ачууга кумарлык — адамдын пас сыпаты.

Адамдардын айбын ачууга кумарлык — адамдын пас сыпаты. Айбжу — адамдардын айбын көрүүчү. Айбгөй — адамдардын айбын айтууну кесип кылган киши. Кайдыгерлик жарашыктуу сапат эмес, бирок адамдардын кемчиликтерин көрмөксөнгө салуу зарыл. Элдин айыптарынын алдында бир аз кайдыгер кейипте болуу керек. Адамдарда кемчиликтер эки түрдүү: оңолуучу жана оңолбоочу. Оңолуучу кемчиликтер да эки бөлүккө бөлүнөт: дароо оңолуучу жана узак убакыттын ичинде оңолуучу. Айрым катаны акылдуу адам сөгүш укканда эле түшүнөт. Айрым кемчиликтерди жоюу үчүн көрсөтмө, кеңеш, жардам зарыл. Кимдир бирөөдөн айып көрүнсө, көргөн адам бул кемчиликтин оңолушуна канча убакыт кетерин ойлошу керек. Эгер азыр эле оңолбосо, аны оңдойм деп да ошол айып тууралуу ээсине айтпоо керек. Анткени узак убакытта оңолуучу айыптар да үч түрдүү болот: биринчиси насаат жана түшүндүрүүлөрдүн натыйжасында оңолот; экинчиси жашоо тажрыйбалары жана убакыттын өтүшү менен оңолот; үчүнчүсү көзөмөл жана катаал тарбия менен гана оңолот. Эң кызыгы, адам баласынын көпчүлүк кемчилигинин оңолушу үчүн узак мөөнөт, насаат, убакыт жана тарбия зарыл. Сейрек адамдар биринчи эскертүүдө эле кемчилигин мойнуна алып, оңдойт. Тескерисинче, адамдар өз катасын айткан кишини тез эле жактырбай калышат. Мейли артынан айтылсын, мейли бетине. Бул абалдан келип чыгат: кишилердин кемчилигин ачыкка чыгаруу күтүлгөн натыйжаны бербейт. Эгер кишилер бири-биринин айыптарын тынымсыз ачыкка чыгара беришсе, ал кемчиликтер оңолбойт; күчөйт; мээрим-ырайым жоголот. Артыкчылыктуу адам — кишилердин айбын былжырабаган адам. Эң артыгы — адамдардын айбын көрбөгөн киши. Андан да артыгы — өзүн жана өз жакындарын оңдоо менен гана алек болгон адам.