АНҶОМ

АНҶОМ

Ҳамду сано бар Тангрии мо, ки моро ба анҷоми ин навиштаи «Оилаи мумтоз» ном расонд!

Орзуи самимии ман ин аст: мехоҳам, ки ҳар сухани маро мардумам хонда, дарк кунад ва фаҳмад. Мехоҳам, ки ин суханон барои дарди мардумам дармон бошанд. Мехоҳам суханонеро гӯям, ки барои одамизод аз ҳама зарур аст.

Соли 2021 ду қисса навишта будам. Бо номҳои «Ҳалқа» ва «Жангчи». Худоям он асарҳоро барои халқам хеле маҳбуб гардонд. Аммо чашм расид: чоп кардани ин асарҳои бадеиро бо тамғаи «динӣ» манъ карданд. Ташкилоте бо номи Кумитаи дин беш аз як сол аст, ки иҷозати чоп намедиҳад.

Албатта, ҳаёт бо як асар тамом намешавад. То зиндаем, бояд нависем. Боз навиштаҳое дорам, ки, чашм нарасад, кор ба анҷом расад гуфта, ҳоло намегӯям; онҳоро ҳам ҳамин ки ба анҷом расанд, ба китобхонҳои муҳтарам пешкаш мекунам, насиб бошад.

Аз Парвардигорам қувват ва илҳом мехоҳам, ки ҳар сол як китоби бузурги бадеӣ нависам. Ва орзу дорам, ки ҳар сол як асари бузурги ҳазрати Навоиро шарҳ дода, нашр кунам. Аз одам бояд чизе боқӣ монад; мехоҳам, ки инҳо аз ман боқӣ монанд.

Хонандаи азиз!

Бар болои ин китоби мухтасар хеле меҳнат кардам. Сатрҳои нахустинаш рӯзи душанбе, 27 апрели соли 2026 ба коғаз омаданд. Имрӯз, 3 сентябри соли 2026 – дар шаби панҷшанбе ба ҷумъа сатрҳои охирини китоб навишта мешаванд.

Умед дорам, ки бародари қадрдонамон, фидоии миллат, суханвар ва нотиқи моҳир Абдукарим Мирзаев ин китобро ҳам хонда, ба халқамон мерасонанд. Иншоаллоҳ, баъд аз корҳои таҳрир ва тасҳеҳ ба эшон мефиристам.

Парвардигоро!

Инсонеро, ки ин китобро хонад, хушбахт гардон. Касеро, ки онро дӯст дошта такрор ба такрор хонад, дар ду дунё саодатманд гардон! Ба шарофати манфиати ин навиштаҳо оилаҳо ором ва фаровон, толеашон равшан бошад ва бар сарашон баракат чун борон борад!

Хатоҳои китобро бипӯшон ва онро барои мардумам, барои тамоми одамизод хайрнок гардон!

Ҳамаи онҳоеро, ки дар чопи китоб саҳм гузоштанд ва дар ба дасти инсонҳо расидани он хидмат карданд, ба мақсадашон тавфиқ деҳ!

Ҳар касеро, ки китобро хонда, бо таҳорат дасти дуо кушода, муаллифро дуо кунад, Худат дӯст бидор ва барои ин амалаш ҷаннатро мукофот деҳ!

Бар онҳое, ки бо мақсади чиркин ба китоб рӯ меоранд, Худат кофӣ ҳастӣ!

Ё Раҳим! Ё Карим!

Акром Малик, Тошканд