ОЁ ЛАЗЗАТИ ГИРИФТОРИ ТУҲМАТИ САРОПО БЕАСОС ШУДАНРО МЕДОНӢ?

ОЁ ЛАЗЗАТИ ГИРИФТОРИ ТУҲМАТИ САРОПО БЕАСОС ШУДАНРО МЕДОНӢ?

Аввал чунон изтироб медиҳад, ки агар дандонҳоят як ҳафта бетанаффус дард кунанд ҳам, ба ин баробар шуда наметавонад.

Касе бардошта... не, Юсуфро бародаронаш бардошта ба чоҳ мепартоянд-ку, айнан ҳамин тавр: бародаронат туро бардоранд, оҳ, оҳ, ҳамон лаҳзае, ки «маза» мегӯӣ, бо тамоми қувваташон саратро ба сӯи замин нигаронда, меандозанд.

То даме ки сарат ба замин бархӯрад, гумон мекунӣ, ки шӯхӣ карданд.

Чун бархӯрдӣ, пеши чашмат сиёҳ мешавад.

Гӯё мағзат пора-пора мешавад.

Он гоҳ дарк мекунӣ, ки онҳо туро бо ғазаб, бо қаҳр ва бераҳмӣ ба замин заданд.

На ҳоли гиря кардан дорӣ, на ҳоли нолидан.

Баъд аз он чил рӯз. Ҳаштод рӯз мегузарад.

Баъд пеши чашмат равшан мешавад.

Он гоҳ мегӯӣ: бегуноҳ будам-ку.

Мегӯӣ: ба бародаронам ҳеҷ коре накарда будам-ку.

Мегӯӣ: ягона айбам он буд, ки онҳоро дӯст медоштам-ку.

Ана ҳамин тамсили ба туҳмат дучор шудан аст.

Пас аз дучор шудан ба туҳмат, рӯзе ки ақлат ҷамъ мешавад, ҳаловати ба туҳмат дучор шуданро меёбӣ.

Охир, ту дар ин бора покӣ.

Пас, ба ту туҳмат шудааст.

Пас... ин ба як кори хосиятнок монанд аст. Аз ҳисси ҳақ будани худ маст мешавӣ.

Худро бо Худованд ҳамроз ҳис мекунӣ. Зеро ҳам Ӯ ва ҳам ту медонед, ки ба ту туҳмат шуд. Худо ва ту медонед, ки ту дар ин масъала покӣ.

Ба туҳмате, ки туро бо Худо ҳамроз кард, раҳмат, ба туҳматчӣ ташаккур.