БОБИ СЕЮМ

БОБИ СЕЮМ ПИСАР

Фасли дуюм Писари нахустин

Писарони нахустин табиатан меҳрубон, дилнарм, ботамкин ва ғамхоранд. Ин сифатҳо дар онҳо модарзод мешаванд. Қариб ҳамаи нахустинҳо созишкор, эҳтиёткор, меҳнатдӯст ва мулоиманд. Онҳо муборизҷӯ, соҳибфикр, доно, ба илм моил, ба роҳбарӣ қобилиятнок, боинтизом ва масъулиятшиносанд. Нахустинҳо аввалин такягоҳи падарон, нахустин пуштибони модаронанд. Ӯ ҳам аз ҷиҳати ақл ва ҳам аз ҷиҳати дил пештар ба воя мерасад. Азбаски корҳои хурду калони оила аз хурдсолӣ ба зиммаи ӯ гузошта мешавад, ӯ ба бардоштани бори зиёд одат мекунад. Маҳз аз он сабаб ки нахустин аст, дар ҷойҳои дигар ҳам ба мушкилот бетафовут нест: ҳал кардани чизе, ёрии амалӣ расондан, шафқат ва меҳрубонӣ хоси ӯст. Баъдтар ҷиянҳояш писари нахустинро «падари калон» ё «бойпадар» гуфтанашон низ аз он сабаб аст, ки ӯ ҳамчун бузурги оила дар ҷои баъд аз падар меистад. Писари нахустин ҷонишини падар аст. Ҷамъкунандаи оила. Роҳнамои хурдон. Дурандеш ва ғамхор аст. Писари нахустин бародарони хурдашро мебахшад, ба хоҳаронаш болашро ҳамеша васеъ мекушояд. Ӯ барои он ки бародаронашро ба машаққат нагузорад, машаққатҳоро ба зиммаи худ гирифта метавонад. Ӯ таъсирпазир аст. Ӯ барои оила ғам мехӯрад, мехоҳад ба ҷигарҳояш баробар некӣ кунад. Агар бародаронаш ноқобил бароянд, сахт изтироб мекашад. Аз беитоатӣ озурда мешавад. Писари нахустин саховатманд аст, ҳеҷ касро бе ёрӣ намегузорад. Ӯ соҳибҳиммат аст, корҳои бузургро осон анҷом дода метавонад. Ӯ пурбаракат аст, ба ҳар коре ки даст занад, бобаракат мебарояд. Ӯ мевааст, ки беҳтарин сифатҳои падар ва модарро дар худ ҷамъ карда тавонистааст. Нахустинҳо аввалин шуда сина пеш карда ба муқобили душвориҳо мебароянд. Ӯ ҳамаи шодиҳоро ташкил карда, аз шодии дигарон шод мешавад. Ӯ танбалӣ намекунад. Ӯ бознамеистад. Ӯро мағлуб ва забт кардан душвор аст. Нахустинҳо гарчанде дар ҷавонӣ нармдилу бепарво бошанд ҳам, чун ба воя расанд, ба онҳо ҳикмат ва қувват дода мешавад. Ӯ собир аст, ӯ зуд мебахшад, ӯ ором аст. Ӯ маслиҳатгӯ аст. Ӯ нисбат ба фарзандони дигар соддатар, гирёнтар ва ғолибтар аст. Гарчанде ӯ танбеҳи бисёр мешунавад, гарчанде азобҳои рӯҳии зиёдеро аз сар мегузаронад, аммо нахустин яъне бузург. Мавҷудияти ӯ ба оила бузургӣ, умед ва эътимод меорад.

Акром МАЛИК