Сабр
Ба ту раҳмат, ба ту ташаккур,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ба ту раҳмат, ба ту ташаккур,Ба ту меҳрам, эй Вақти меҳрубон!Оҳиста-оҳиста кардӣ маро ҳур,Гарчи ин кор буд бисёр гарон.Хуни захмҳоям хушкид охир,Дардҳоям ором гашт, шукр.Шуста шуд хунашон — ханҷарҳоДар дилам фурӯ рафта буданд чуқур.Гоҳ-гоҳе ёд меорам ночор,Мехалад хотираи талхи дерин.Кош, савор бар тулпори Вақт,Тезтар равам боз ба дурдастҳо.Як замон мегуфтам: вақт нагзарад,Бигзор истад, майлаш, мегуфтам.Аммо имрӯз, чӣ ҳол аст, аҷаб,Ки «зудтар гузарад» гуфтан гирифтам.Менамояд иқбол равшан гашта,Наменамояд поёни нурҳо.Аммо бингар, бар хилофи бахтам,Вақт гӯё қадам мезанад оҳиста.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.