Имон
Касе рафт, бе он ки як сухан гӯяд, хомӯшона,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Касе рафт, бе он ки як сухан гӯяд, хомӯшона,Тарк карданд, гӯё ки «мурдӣ» гуфта гӯр карданд.Мондӣ гӯё бадбахт гашта танҳо ту,Гӯё дар дилат оташ ногаҳон хомӯш шуд.Аз азобҳо дил дард карда, субҳ дамид,Дар шиканҷаҳо ҷонат бераҳмона сӯхт.Сирри «охир одамӣ»-ро чашид шуур,Дар биёбони ғам андӯҳ туро шикор кард.Бандаӣ-дия, хато мероси падар аст,Мероси падар — гирён тазарруъ кардан.Худовандо, Туро хос аст афв кардан,Маро бо тавба рӯ ба рӯ гардон.Агар аз уҳдаи надомат ҳам набароям,Тавбаҳоям агар ҳамеша шикананд мисли чинӣ.Шабу рӯз хӯроки хӯрдаам алам бошад,Агар хоболуд гардам бехуд мисли девона.Агар натавонам ҳатто истиғфорро дуруст гӯям,Агар рӯзҳоямро ба ғафлатҳо фурӯшам…Худат маро афв кун, Парвардигор,Дар бахшидан Ту моҳиртарин Зотӣ!Агар ман кори худро бехато карда натавонам,Ту кори Худро бехато мекунӣ-ку!..Оё сазад, ки бандаат сӯзад, ҳасрато,Дар ҳоле ки, охир, Худое чун Ту дорад!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.