Имон
Хато кардан кори банда аст,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Хато кардан кори банда аст,Зоти инсон ба хато мубтало.Аммо дар миёни хатокорон бешакОн ки тавба кард, наҷот дорад.Шайтон аз кори худ пушаймон нашуд,Худро ба ресмони кибр овехт.Аммо чун Инсон хатояшро эътироф кард,Тавбааш аз оташи ҷаҳаннам монеъ шуд.Баёни ҳақиқати аён ин аст, киАгар банда ба хатояш иқрор нашавад,Агар бар остонаи тавба сар наниҳад,Агар истиғфор гуфта узр нахоҳад –Феъли ӯ айнан феъли иблис аст,Ва қисмати лаъинро мерос мегирад.Аммо агар тавба хоста гирён омадааст,Пас, ӯ фарзандест сазовори падараш!Пас, ба ӯ ҳам албатта ато мешавадРаҳмату афви Худои бузургам.Аҷаб нест, ки аз сараш кулфат дур шавад,Хавфи ҷаҳаннам аз ҷонаш канора гирад!Ақлатро ба кор андоз, эй инсони бечора,Чаро дардҳоят ба тавба намебаранд?То ҳар нуқсонеро эътироф накунӣ,Тозиёнаи балоҳо аз сарат намеравад!Барои ҷилав задани нафси саркашатАз Парвардигорат ёрӣ пурс, умедро накан.Дар ҳоле ки водие аз нур ҳаст,Дар даштҳои зулмат саргардон магард.Фаромӯш макун, муҳаббат – мағзи олам аст,Аз ишқ ҷудо зистан имконнопазир.Дар асл, исботи муҳаббат астАз сидқи дил гиристан ва узр хостан.
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.