Зиндагӣ
Эй гавҳари чашмам, меҳвари меҳрам,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Эй гавҳари чашмам, меҳвари меҳрам,Эй сухани ширинам, чашми ширинам!Сафари умр бигзарад эмину омон,Дар роҳҳо ҳаргиз пешпо хӯрда наафтӣ!Ҳамеша бидурахшад офтоби бахтат,Ҳеҷ гоҳ ба ғамҳо фурӯ наравад дилат.Ҳар лаҳза аз шавқу завқ лабрез зиндагӣ кун,Ҳаргиз ба лаҳзаҳои пурдард асир наафтӣ!Фақат фаромӯш макун, гавҳари чашмам, ҷонам,Ман шоҳи золиме нестам, ки ҳақиқатро дӯст надорад!Агар фиғони оташинам ба осмонҳо расад ҳам,Ман чоҳи сиёҳе нестам, ки барои инсон кофта шудааст.Бандаам, ки аз дурӯғ безор гаштааст, фақат,Ҳақпарастам, ки ба сухани рост саҷда мекунад.Изҳороти қалбакӣ ба ман пеш макаш,Ман хору хасам, ки ба дурӯғ тоб наоварад.Бигзор, чизеро хомӯшона пинҳон медорӣ,Баъзе сирҳоро ошкор намекунӣ.Ҳар кас бар забони худ худаш ҳоким аст,Ба сирҳои ту ҳаргиз даъвое надорам!Фақат рост гӯй, ҳаргиз фиреб мадеҳ,Аз дурӯғҳои ширин заҳр манӯшон.Бигзор тарма омада, барф пахш кунад,Аммо изи ҳақиқатро ҳаргиз нест макун!Агар фиреб диҳӣ, бовар кун, олам оташ мегирад,Аз ҷаҳаннам ҷӯшонтар аст – оташи дурӯғ.Корат ҳеҷ гоҳ ба кизб наафтад,Ҳатто иштибоҳан сухани фиребомез магӯ!Агар рӯзе нури ҳикмат ба қалбат пур гашта,Таҷаллии Ҳақро ёбӣ мабодо,Ҳамааш ҳосили сухани рост гашта,Аз сухани рост ба наҷот мерасад дунё.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.