Имон
Бигзор фасод кунанд душманон,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Бигзор фасод кунанд душманон,Дар пасамон паҳн кунанд буҳтон.Ҳар кӣ бошад, ба ботил бигзор,Ба дурӯғҳо фирефта шавад бегумон.Пайравӣ кунед аз паи туҳмат,Эй кӯрчашмон, эй аҳли ҷуҳҳол!Ба ғайбатҳо давед ҳуҷумкунон,Барои шумо ин аст ҳоли оддӣ.Кори шумо на хайру саховат,Дар сухани шумо на илму ирфон.Ба дигарон шақоват баста,Аз ҳад зиёд ғофил ҳастед чунон.Танҳо «дунё» гӯён давида,Боз ғайбат — каме монед холӣ.Ба ҳар инсон ғазабнок газида,Ғайр аз ин ҳунаре надоред.Ту ба онҳо нигоҳ макун, ишқам,Онҳоро ба дили худ магир.Бар чунин дардҳои гуногун ғолиб омада,Шабу рӯзро бо ишқ зиндагӣ кун.Одамонро зинокору фоҳиша гуфта,Агар касе ба айбдор кардан ташна бошад!Ҳатто агар чунин сухан нагӯяд ҳам,Агар ҳамеша чунин бадхаёл гардад,Аз чунин ҳол Худо нигаҳ дорад!Ҳақиқате ҳаст, гӯш бидеҳҲар кӣ ба чунин феъл мубтало –Худаш вайрону палид хоҳад буд.Ман покам, ман аз ин дурамГуфта фарёд макун, эй хурӯсча!Худат намедонӣ, валлоҳ,Ки кай ба чунин чоҳ меафтӣ ногоҳ!Истиғфор гӯй, тавбаҳо кун,Ҳар рӯз дар ашки худ ғӯта зан.То рӯзе дигаргуна сурудхононДар балоҳо гӯр нагардӣ!..Моро бубахш, эй Худои карим,Агар лутф накунӣ, ҳоламон хароб!..Мо бечора, мо дилшикаста,Бо тақво комил гардон, ё Раб!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.