Ҳикмат
Бар рӯи замин тохтӣ, давидӣ бениҳоят,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Бар рӯи замин тохтӣ, давидӣ бениҳоят,Чор сӯят қибла — роҳ намеояд ба назар.Чашмонатро пардаҳо пӯшонидааст фақат,Дасте ки ба ту дароз шуд, намеояд ба назар.Чашмонат кӯр, охир, ногаҳон афтодӣ —Тақ-тақ баста шуд дари зиндон.Чу ба оғӯш гирифт туро чоҳи пурасрор,Ором гашт ғавғои аҷиби ин ҷаҳон.Чун чашмонат ба торикӣ одат карданд,Қаъри зиндон як дарро нишон дод.Чун дар ҳам кушода шуд, зиҳӣ иқбол,Ту хокро бӯсида ба роҳ шудӣ савор.Ҳаёт чунин аҷиб, чунин ғароиб —Ба ту туҳфаҳои ногаҳон медиҳад.Касе бар рӯи замин лағжида мегардад,Касе аз зери замин роҳҳо кашф мекунад.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.