Ишқ
Ёдат карда ҳамеша хун хӯрдам, эй воҳ,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ёдат карда ҳамеша хун хӯрдам, эй воҳ,Хун туф карда, аз рӯзҳои торик гузаштам.Дил дар миёни азоб гашт сиёҳи сиёҳ,Ба субҳҳо чашми хунрангамро дӯхтам.Дамҳое, ки бо ту гузашт, буданд чун дор,В-ёд кардани ту бошад мотами сурх.Дар ин олам зиста ҳамчун гунаҳкор,Яқин будам – фаромӯш кардани ту ид аст!Занҷири вақт дар саҳро кашола карда,Ҷисми шикастаамро бурд то ба дур.Ман бечора будам асири ёдат,Ниҳоят, хаёлат аз ақлам рафт дур.Ниҳоят, ба поён расид мотами касиф,Аз имрӯз оғоз шуд иди нави нав!Акнун зиндаӣ ту ё мурдаӣ магар –Ба як гӯшаи хотирам намеоӣ.Бе ту ғунча кард як ҳаёти сабз,Диламро супурдам БА СОҲИБИ ХУД!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.