Нафсу ҷон ба як нуқта омада,
Дар дил танҳо ҳусни зан монд, Агар умри ҷовидон ҷӯӣ,
Шеърҳо: Имон
Шеърҳои Акром Малик — навтаринҳо дар боло. Мувофиқи кайфияти худ интихоб кунед.
Аз Одам ато то қиёмат
Ростарин, бузургтарини суханҳои гуфташуда — Каломе, ки заминҳову осмонҳоро ба ларза овард,
Ҳақиқатеро бихоҳ, ки дар пешаш
Қудрати Вақт ҳам бесадо зону занад. Ҳақиқатеро биёб, ки дар ишқаш
Ҳайҳот! Мисли сангӣ — об ба ту намечаспад,
Ба феълат ҳазор афсӯс ва боз афсӯс! Чаро ҳамеша ба сӯи хорӣ даъват мекунӣ,
То ҷонам вуҷудамро мутлақ тарк карда,
Танам ба оғӯши Замин надарояд, Хоб намехоҳам, ё Раббам ал-Ҳақ,
Эй инсоне, ки аз забони дил бехабарӣ,
Эй зоте, ки тапиши дилро бахт донистӣ. Аз зулмати дунё дил хуни сиёҳ аст,