Аз қадар некӣ дидам, Худоё,
Боз ба умеди некиҳо зиндагӣ мекунам. Дар дилам мавҷ зада ҳамеша дуоям,
Шеърҳо: Имон
Шеърҳои Акром Малик — навтаринҳо дар боло. Мувофиқи кайфияти худ интихоб кунед.
Худоё, фарзанди одамиро ҳеҷ
Нокасу ношуду нонкӯр макун. Бечораҳоеро, ки ба шайтон часпидаанд,
Чашмонам кӯр будааст, кӯри мутлақ,
Касеро бузург гуфта кардам эътимод. Суханонашро гуфтам дурусту ҳақ,
Касе рафт, бе он ки як сухан гӯяд, хомӯшона,
Тарк карданд, гӯё ки «мурдӣ» гуфта гӯр карданд. Мондӣ гӯё бадбахт гашта танҳо ту,
Зи васвасаи нафс озоду ҳур намо,
Дили маро лабрези нур намо. Ки то айби дигарон набинам ҳаргиз,
Гоҳ ғофил гаштам, гоҳ ҳушам ёр буд,
Гоҳ ёр содиқ буд, гоҳе шум буд ёр. Ба Ту гардан ниҳодан, ба Ту хам шудан –
Аз ту ҳар қадар расад озору ҷафо,
Кардам дар ҳаққат дуову дуо. Ҳеҷ гоҳ нагуфтам, ки рафъу дафъ шав,
Хотират ҷамъ бод, хотирҷамъ бош —
Ба зиндоне партофтаам, ки баромадан нест. Хавотир машав, хавотир нагир —
Бигзор фасод кунанд душманон,
Дар пасамон паҳн кунанд буҳтон. Ҳар кӣ бошад, ба ботил бигзор,
Ба сарам ҳар мусибате ки афтод,
«Маро бикуш» нагуфтам, Худо. Дар бораи Ту ғайр аз гумони нек
Ё Худоё, суханонатро ба қалбам чароғ гардон,
Миёни ман ва исён ҷудоии абадӣ гардон. Бисёр аз бисёр тавба кунам ва шукру ибодат,
Худоё, ба Ту сано, ситоишҳо беҳад,
ман бандаи Ту ҳастам, Хоҷаам Худат. Дар олам ҷисмамро нигаҳ медорад фақат
Бандаи пажмурдаи Туам, эй Худои меҳрубон,
Ғайр аз Ту ҳеҷ зоте паноҳи ман нест. Бе зикри Ту гумроҳу саргардон мемонам,
Агар Ҳақро зикр кунӣ, тиловат кунӣ,
Лаҳзаҳои аҷиб туро иҳота кунанд, ба оғӯш гиранд. Ба қалбат унсу ҳаловат борад,
Кори ин оламро ислоҳ кардан мумкин нест,
Кори ҳеҷ одамро ислоҳ кардан мумкин нест. Агар як тарафашро бутун кунӣ, тарафи дигар дарз мебардорад,
Ту Ягонаӣ, Ту Якӣ, Худо,
Ба ҳеҷ кас нестӣ муҳтоҷ. Ҳар гуна нуқсон аз Зоти Ту ҷудо,
Эй касоне, ки «Худо» гуфта ғуломи дунё шудаед,
Эй хасҳое, ки дар оташи шайтон хокистар шудаед, Гоҳе агар нафсҳо гумроҳ шуда хато кунанд,
Раббам, қалбамро аз доғ пок гардон,
Ба кинаву адоват ҷой магузор. Шояд аз боғи ҷовидон ҷоям диҳӣ,
Пора-пора гашта пошида будам,
Зарра-зарра ҷамъам карда меоӣ. Худамро хоидам, реза карда хӯрдам,
Махлуқи ҳақирам мисли мӯрча. Эй воҳ,
Мӯрчаро ҳақир гуфтам магар, бубахш... Чӣ қадар ғофиламки, аз аввали роҳ, Аллоҳ,
Бузургтарин неъмат донистани Худост,
Худоро шинохтан, ба Ӯ ибодат кардан. Аз Ӯ ҳар лутфу атое интизор будан,
Ин оламро пур кардаанд таҷаллиёти илоҳӣ,
Бар банда воҷиб аст илтиҷову таваллоҳо. Агар қалбат бинад, иқрору тасдиқ кунад —
Бузургтарин неъмат донистани Худост,
Худоро шинохтан, ба Ӯ ибодат кардан. Аз Ӯ ҳар лутфу атое интизор будан,
Ин оламро пур кардаанд таҷаллиёти илоҳӣ,
Бар банда воҷиб аст илтиҷову таваллоҳо. Агар қалбат бинад, иқрору тасдиқ кунад —