Esselamü aleyküm!

Esselamü aleyküm!

Bazen ilim almaya kabiliyeti ve yeteneği olan, ama imkânı olmayan gençleri görüp onlara yardım etmek istersin.

Yardım edeyim dersin ama imkânın ancak o kadardır.

O zaman bu yurdun zenginleri paralarını ne yapıyorlar acaba diye tamahkâr bir düşünce kafada dolaşır.

Belki onlar herkesten gizli durmadan hayır yapıyorlardır da biz gafiliz.

Belki onların tedbirli beyinlerinde başkalarına yardım etmek, halkın aydınlanmasına katkıda bulunmak diye bir düşüncenin tohumu bile yoktur.

Belki onlar kitap okumak şöyle dursun, harf bile tanımazlar.

Belki onlar çok geri kalmış, aşırı derecede manen yoksul, aşırı derecede korkak, aşırı derecede kibirli, cahil, paranın kudurttuğu insanlardır.

Belki onlara hiçbir nasihat tesir etmez.

Belki onların kalbinde ahiretin zerre kadar kaygısı yoktur.

Belki onlar riyakâr, böbürlenen, ayağı yerden kesilmiş, kimseyi umursamayan bencil, gönül kırıcı ve alçaktırlar…

Yâ Rabbi!

Yanılıyor muyum?!

Ne de olsa yurdumuzda hiçbir zengin gençleri okutmak için burs veren bir kuruluş kurmadı; ne de olsa hiçbir zenginin seviyeli konuştuğunu duymadım, ya da düşüncesi en sığ olanları kürsüye çıkıyordur herhâlde.

Para babalarına yağcılık yapanlardan Allah korusun! Çünkü cahil para babasından, onun yağcı itleri ve dalkavuk köpekleri daha iğrençtir.

Bunu söylemekten muradım şudur: Allah, ilim ya da eğitim almada, ilmi umursamayan edepsiz, cahil ve sağır para babalarına bizi ebediyen umutlu ve muhtaç etmesin!

İlim âşıklarına Rabbim Kendisi yardım etsin, âmin!

Akrom MALIK