G.G.MARQUEZ. YÜZYILLIK YALNIZLIK romanı

Bu romanın insanlığın bugünkü ve gelecekteki hâli hakkında bir kinaye olduğu sonucuna vardım. Her hâlükârda, geçmiş olmadığı kesin. Tam da Orta Çağ’dan sonra yeni çağ diye adlandırılan siyasi dönemin, kültürel-manevi aşamanın temel özelliklerinin muazzam bir alegorisi. Dinden ve ahlaktan kopmuş insanoğlunun trajedisi. Şeytanın ve deccalin hükmü altında kalmış insanlığın uçuruma yuvarlanışı hakkında bir haber. İnançsızlığın afetinin, imansızlığın anlamsızlığının ifadesi. Kuru duyguların ve aklın hiçbir zaman aydınlığa götürmeyeceğinin ifşası. Márquez’in çizdiği tasvirler ahlaksız görünür, ama onun amacı ahlaksızlığı aşılamak değil, aksine insanları ahlaksızlıktan çıkarıp kurtarmaktır. İnsanın duygu ve düşüncesindeki belirsizlik ve kararsızlığın çizgileri. O usta bir edebiyat sanatçısıdır. O söz ustasıdır. O semboller diliyle konuşur. Onun sırrı da buradadır. Eserin arketipi İncil ve Orta Çağ Hristiyan akidesidir. Márquez, gerçekten de büyük bir edip; onun hayat hikâyesine dair çok az şey biliyorum, nedense pek ilgilenmiyorum da; onun yazdığı metnin ona dair en önemli ve doğru bilgileri vereceğinden şüphem yok; asıl olan, amaç, Márquez’in ne dediği değil, onun Fikrini ve Sözünü anlamaktadır. O ne demek istedi? O neye işaret etti? Zaten Márquez’i Márquez yapan onun fikri ve sözleridir. Bu ikisinden onu mahrum ederseniz, o da milyonlarca insandan sıradan biridir. Müslüman okurun onu anlaması için belirli ilimlere sahip olması gerekir. İsterse, okusun. Zor gelirse, okumasın. Müslüman için de o romanda imanına dayanak olacak sonuçlar bulunacağına eminim. Yalnız eserin içine düşüp yolunu şaşırmamak için ilim gerekir.