Г.Г. МАРКЕС. «100 ЖЫЛ ЖАЛГЫЗДЫКТА» романы

Бул роман адамзаттын бүгүнкү жана келечектеги абалы жөнүндөгү кыйытма деген жыйынтыкка келдим. Кандай болсо да, өткөн эмес экени анык. Дал орто кылымдардан кийин жаңы доор деп аталган саясий эранын, маданий-рухий баскычтын түпкү өзгөчөлүктөрүнүн зор масалы. Дин менен адеп-ахлактан ажыраган адамзаттын трагедиясы. Шайтан жана дажжалдын өкүмдарлыгы астында калган адамзаттын жарга кулашы жөнүндө кабар. Ишенимсиздиктин балээси, ыймансыздыктын маанисиздигинин көрүнүшү. Куру сезимдер менен акылдын эч качан жарыкка жетелебестигинин ашкерелениши. Маркес тарткан сүрөттөлүштөр адепсиз көрүнөт, бирок анын максаты адепсиздикти сиңирүү эмес, тескерисинче, адамдарды адепсиздиктен чыгарып алуу. Адамдын сезиминдеги жана ой-жүгүртүүсүндөгү белгисиздиктин жана туруксуздуктун сызыктары. Ал – чебер адабият өнөрпозу. Ал – сөз чебери. Ал символдор тилинде сүйлөйт. Анын сыры да ушунда. Чыгарманын архетиби – Инжил жана орто кылымдардагы христиан акидасы. Маркес, чындыгында, чоң жазуучу, анын өмүр баянына тиешелүү абдан аз нерсе билем, эмнегедир анча кызыкпайм да, ал жазган текст ага тиешелүү эң маанилүү жана туура маалыматты берерине шегим жок, эң негизгиси, максат – Маркестин эмне дегени эмес, анын Оюн жана Сөзүн түшүнүүдө. Ал эмне дегиси келди? Ал эмнеге ишара кылды? Анткени Маркести Маркес кылган – анын ою жана сөздөрү. Бул экөөнөн аны ажыратсаңыз, ал да миллиондогон адамдардын жөнөкөй бири. Мусулман окурман аны түшүнүшү үчүн белгилүү илимдерге ээ болушу керек. Кааласа, окусун. Оор келсе, окубасын. Мусулман үчүн да ал романда ыйманына таяныч боло турган жыйынтыктар табыларына ишенем. Болгону чыгарманын ичине кирип адашып калбаш үчүн илим керек.