Maaş vermenin hikmeti hakkında bazı hakikatlerden bahsetsek, faydalı olursa şaşılmaz, inşallah.

Maaş vermenin hikmeti hakkında bazı hakikatlerden bahsetsek, faydalı olursa şaşılmaz, inşallah. Yönetici, nerede olursa olsun, çalışanların ruh hâlini ve huyunu bilmelidir. Yani muamele ve emirler buna uygun olmalıdır. Yeni, yani tecrübesi az ya da hiç tecrübesi olmayan genç çalışanlara altı ay geçmeden yüksek miktarda maaş verilmemelidir. Sebepleri şunlardır: 1. Gençlerin çoğunda para harcama ilmi yoktur. Yani parayı gereken yere harcamayı bilmezler, parayı gereksiz heves ve arzulara savururlar. Onlara verilen aylık maaş da bu şekilde israf olup gider. 2. Para harcama ilmi eğitimle birlikte tecrübe yoluyla oluşur. Yani parasını düşünmeden harcayan toy delikanlı yarın muhtaç duruma düşüp başı duvara çarpınca, “Eee, parayı biraz düşünerek, etrafıma bakarak harcamam gerekiyormuş!” — diye sonuç çıkarır ve parayı en gerekli yerlere kullanmayı öğrenir. Maaşı daha az olursa bu konuda tutumluluk becerisi artar. 3. Belli bir süre muhtaçlık insan için gereklidir. Muhtaçlık gelişmenin etkenidir. Muhtaçlık akıllı insan için hikmet ve kuvvet kaynağıdır. Yani akıllı delikanlı muhtaçlık sayesinde muhtaçlığın sebeplerini öğrenir, ona düşmemenin çarelerini kavrar, muhtaçları hisseder, muhtaçlara nasıl ve ne şekilde yardım etmek gerektiğine dair amelî bir ilim edinir. 4. Daha az maaş alarak çalışan delikanlı sabır ve sadakat konusunda imtihandan geçer. O, amirinin hikmetine ve merhametine, adaletine ve tecrübesine güvenir; eksikliklere sabredip sadakatle iş yerine ve yöneticisine hizmet eder; bu da onun ikbali için, güven kazanıp büyük hizmetler yapması, nihayetinde bereket ve güzel bir gelecek için yol açar. 5. Parası az olan kişi uzun süre bu hâlde kalınca paranın azlığının yaşamasını zorlaştırmadığını anlar. Bazı şeylerin olmamasının hayata son noktayı koymadığı sonucuna varır. Paranın her şeyi çözmediğini anlar. Paranın onun istediği zaman kendiliğinden değil, emek, beceri, cesaret ve sabırla Allah’ın dilediği vakitte geldiğini derinden kavrar. 6. Genç çalışan iş yerinde çalışırken önce kendi alanında staj yapar; yani ilk dönemde en önemli tecrübe ve bilgileri, beceri ve alışkanlıkları edinir; bu konuda iş yeri onun için okul, amir ise hoca vazifesini görür; o, az maaş alıp çok çalışarak işte bu okulun ve hocanın hakkını öder. 7. Genç çalışan çok çalışıp az maaş alırken fedakârlığa ve metanete ulaşır, helal emeğin özünü anlar; gelecekteki bereket işte bu helal alın teriyle doğar; genç çalışan emekten gelen rızkın ne kadar tatlı ve kıymetli olduğunu bütün varlığıyla kavrar. Genel olarak bu konuda pek çok hikmet vardır; bu sebeple muhterem gençlerimizin, yerimi bulamadım, gelişmem lazım diyerek işten işe atlamaları doğru değildir; bu onlara istikrarsız damgası vurur; madem ki amir insaflı, diyanetli, dürüsttür; iş yeri insanlara faydalı hizmet veriyor, faydalı ürünler sunuyorsa, demek ki orada kalmak gerekir; yalnız bunları işe girmeden önce bilmek, şüphelerden arınmış olmak gerekir. Bu ilmi mükemmel bir şekilde öğrenin, kendinize derinden sindirin; bu söz hem amirlere hem çalışanlara aittir. İnşallah, faydasını görürsünüz. İşte bu ilim olmadığı için çalışanlarda istikrar yok, yöneticiler sıkıntı çekiyor, çalışmak isteyen gençler de meşakkat çekiyor... Üstelik onlar interneti doldurmuş “motivasyoncu ukalaların” gelişmek için uygun ortam ara şeklindeki safsatalarına ve gevezeliklerine aldanıp dolaşıyorlar. Sözümüzü kısa tuttuk, çünkü bu konuda ayrıntılı bir kitap yazmak mümkündür.