İman
Ey kalbin lisanından habersiz insan,
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Ey kalbin lisanından habersiz insan,Yüreğin atışını mutluluk bilen kişi.Dünyanın karanlığından gönül kara kan,Rabbim izin verse, çırpsam kanat,Uçardım bir daha hiç dönmemek üzere.Korkunun pençesinde aldığın nefesKabrin kucağından ağır ve karanlık.Anla artık, amaç yaşamak değilÂlem kafesinde kumru gibi ötüp!Yüzüm ak olarak can versem, yeter...Çöle mi kaçsam? Yoksa sessiz, dilsizKayaların bağrında mı arasam penah?Sözünü tekrarlayıp sabah, akşam, gece gündüz,Göğün göğsüne başımı koyup dostçaMeltemlerin fısıltısını mı dinlesem sakin?Şuurunu dolduran gamları, affet,Benim kederlerim yabancı bildi.Zaten arzuların yaşamaya hasret,Benim arzularım elimde öldü,Belimi büktü ahiret göçü...Cihan işlerine, mazur gör, dostlar,Fikrimi, hayalimi harcayamam.O’nun huzuruna varıncaya dek inleyerekVe hükmü altında saf tutuncaya dekArınmaya acele ediyor can...Oysa bedenimi zapt edip, heyhat,Ömrümü harcıyor şefkatsiz zaafım.Rabbim izin verse, çırpsam kanat,Vuslatla sevinip kırık kalbim,Başlasa vuslatta ebedî hayat.Sana ayan zaten ne varsa, sırrım,Huzurunda toprağım, topraktan aşağı.Kalp kırık. Göz yaşlı. Sözlerim yarım,Sana geliyorum titreyip korkudan,Kerem eyle kuluna, Allahu Kerîm!Akrom MALIK8 Ocak 2021.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.