Hikmet
Şüphe çölünde sergerdan gezip,
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Şüphe çölünde sergerdan gezip,Bir hikmet ehline rastladı genç.Gönlünde samimi hürmet sezip,Dedi: “İnsanoğlunu yener muhit.Ama baş edebilmenin imkânı var mıMuhitin dalgasına âlemde, heyhat?!Yoksa muhit daima cana azap mı,Kurtuluş yok mu insana, yoksa?!”“Kararlılıktan uzak, itikadı zayıfİnsan muhit için yem olur, elbet.Kim iman ile bel bağlasa sıkı,Kararlılığı derde em olur, elbet.Yani yıllar geçer, aylar da geçer,Melamet tufanının tozunda kalmaz.Irmaklar da geçer, dereler de geçer,Alaca muhitin renginde kalmaz.Yani uzun yakıp imtihan ateşi,Gönülden gider nifakın pası.Sonunda, o zatın eteğini tutup,Ona uyum sağlar muhitin rengi.Ama mücadeleye kimde var takat,Kuşatmaya herkes dayanamaz.Milyonlar muhite eğilir, ancakBir kişi tufana edebilir tahammül!”Yine soru sordu genç adam,Cevabın ağırlığından düşünceye dalıp:“Hangi insan, bu kadar azap olsa da,Zafer kazanmaya olur münasip?..”“Dinlemek ne hoş, düşünmek güzel,Etmemek hak söze zerre itiraz!Bu bilmece ezelden edilmiştir hâl:Galiptir hayatta kim tutsa üstat!”Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.