Dil

Hayat

Meğer dost oldun mu bir mert ile,

Özbekçeden çeviri · Orijinal metin

Meğer dost oldun mu bir mert ile,Asla kalmazsın hâlinden gafil.En önce vefayı Allah’tan dile,Tâ dostluk fidanından bulasın hâsıl.Eğer “dostum” diyen hafta, ay geçip,Seni hatırından eylerse unut,Artık sen de mutlak uzağa gidip,Halvette yalnızlık ipini tut.Yardımına dostun muhtaç olsa gerçi,Tâ ki teninde varken mecal,Her ne hizmet olsa, can ile yap,Canın çıksın, öl, lek bıkma asla.Felek döner senden habersiz,Bazen âcizliğin gelir muzaffer.Dostun yardımına sezip ihtiyaç,Eşiğine varsan baş eğip eğer,Musibet gözünü eylemesin kör,Muhtaçlık aklını almasın, el-hâl.Eğer dost denen gülümseyip zorla,Gelişinden duysa zerrece melal,Eteğini toplayıp aklın varken tâ,Bu “dost”a derdini ebedî söyleme.Peki, canın çıksın, öl de amaBöyle kişinin yanına hiçbir zaman dönme!Akrom MALIK

3 250görüntülenme

Yorumlar

    Diğer şiirler

    Giriş yap

    Tepki bırakmak, yorum yazmak ve ayarlarınızı saklamak için giriş yapın.

    Devam ederek kullanım koşullarını ve gizlilik politikasını kabul etmiş olursunuz.