İman
Âlemi yarattığı çağda Hüdavend,
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Âlemi yarattığı çağda Hüdavend,İnsanın kalbini eyledi mihver.Yani yer serildi, gök oldu yüce,Yalnız gönül için bitti bu semer.Gök yedi kattır, yer yedi tabaka,Semanın üstünde cennet cilvekâr.Allah’ın kahrından diler şefkat,Yanıp yer altında cehennem meğer.Ne kadar insan varsa, belki ondan çokCinler yeryüzünde ömür sürmekte.Her kat gökte olup izdiham,Melekler taatten durmaz bir an.Arşın ortasında Beytü’l-Mamur var,Tavafa koşar melek alayı.Kürsi, Levh ve Kalem ondan yukarı,Muhteşem, Allah’ın hükmüne layık.Eğer yer ve gök olsa bir yüzük,Onu atıver bir sahraya tamam –Göze görünür mü, düşün doğruca,Arş öyle uludur, şüphesiz, bigüman.Bütün kâinatı, cenneti, cehennemi,Gerek Kürsi, gerek Arş, gerek Levh ve Kalem –Hepsini topla, ey gönlü ferah,Hayalden çıkarma bir zerreyi bile!Aklında tut sayısız melekleri,An cin âlemini – nasıl geniştir.İnsanları getir şu an aklına,Kimi şat, kimlerin hâli dardır.Mürseller, enbiya – yüz binden ziyade,Âlemi titreten sultanlar, şahlar ya?!Hak şevkiyle yanan, sıdk edip bünyad,Veliler ve onların çektiği ahlar ya?Bak, ne büyük bir saltanat izi,Ne kadar mükemmeldir bu ilahi mülk!Ne kadar hayal etsen, olursun ancak –Eğer zevk duymazsan, cansız bir ölü!Böyle sonsuz sanat, bu ilim ve hikmetİlahın sıfatından kaynayıp çıkmış.Dinle, ey uyanık kalp, sahib-i himmet,Hepsinden murat, maksat budur –Yani gönüldür âleme yürek,Hakk’ın sanatının ruhudur gönül.Ama gönül sırrını anlamak gerek,Gönülsüz insanlardan uzak dur, küs.Gerçi Hakk’ı tanısa, imanla dolsa,Muhabbet şevkinden kıvransa daima –Ya Hak diye ağlasa, ya Hak deyip ölse,İşte o yüreğin adı gönüldür, tamam!İşte o gönüldür âlemin merkezi,Bütün semavat ona pervane.Yalnız Hak iledir onun nefesi,Ona bütün dünya yabancıdır.İşte o gönül bilir ki Zat-ı Hak içinBütün yaratıklar zerre gibi esir.Zat-ı Hak önünde binlerce bütünArşlar, kâinatlar değersiz, hakir.Şimdi böyle bir gönül aldansa nagâh,Yani pişmemiş, ham, yanmamış bir gönül –Âlemin sırrından olamayıp agâh,İnsana kendini teslim etse bütünüyle.Yani yanıp tutuşsa ateşte bütün,Yârinin şevkinde çekse ah, azap.Hak onu Kendine yöneltmek içinO yârin elinden verir ıztırap.Yani Asıl Yâr’ini edip feramuş,Güzellerin hüsnüne olsa müptela,Fitne denizleri vurup dalga, coşup,Maşuklardan gelir emsalsiz bela.Gönül bu afete dayanamayıp,Yaralı kuş gibi her yana uçar.Sonunda uçmaya bulamayıp takat,Hikmet-i İlahi sahnına düşer.Başını eğip uzun ağlayıp mecnunvar,Hakk’ın huzuruna sürünüp gelir.Gafletle olduğu için şermsar,Kan kan inleyip Hakk’a tövbeler eder.Ey gönül! Ey gamlı, ey mahzun hilkat,Niçin gafletini anlamazsın hiç?!Yâd edersen, Allah’ı yâd et ancak,Dünya cilvesinden, zulmetinden geç!Niçin teslim olup vefasızlara,Niçin zalimlerden çekersin cefa?!Yönelme hiçbir zaman hayâsızlara,Etmez misin, nihayet, Allah’tan haya?!Ey gönül! Eyleme yola ihanet,Ehl-i dünyaya olma meftun.İstersen akıl almaz inayet,Allah’tan başkasına bağlanma asla!Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.