İman
Âdem’i yarattığında Hallâk-ı âlem
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Âdem’i yarattığında Hallâk-ı âlemMelekler gayet oldular hayran.“Sizin bilmediğinizi bilirim mutlak”, –Dedi Hak: “Emrimden olmayın perişan!”Âdem’e secde edin dediğinde AllahSecdeye kapandı bütün melekler.Lek iblis büyüklük ederek dava,Âdem’i secdeye görmedi layık.Boynuna geçti lanet halkası,Hak inayetinden kovuldu dışarı.Kimin kibir ile var alakası,Olur mu hâli bundan da beter?!O vakit Hak dedi ki: “Ey ehl-i melek,Sizin bilmediğinizi bilirim dedim”.Melekler dedi: “Affet bizi, ey Hak!”Zira iblisin kibri gizliydi.Bin yıllar nefis içre saklanan sırAşikâr oldu Âdem yaratıldığı için.Bu yüzden anla, ey hakir kul,Sırlar baş kaldırır sisler dağılınca.Sen de pakla daima kalbini, ey kişi,Şüpheyi, gümanı kenara fırlat.Bir gün hakikat verdiğinde ses,Bembeyaz çıksın kalbindeki sır.Tâ ki yaşadıkça şüpheye kul,Tâ ki inanç içinde değilken sağlam,Küfrün zulmeti saçınca kâkül,Elden kaçırırsın gevherini de.Tâ ki olmadıkça inancın kâmil,İçinde varken azıcık bir kir,İftira ağaçları verince hâsıl,Yiyip gaflete düşersin esir.Tâ ki içinde yatar şüphe tohumu,Ansızın bühtan suyu ona erişir –Şeytan kaldırıp zafer tuğunu,Şüphen ağaç olup büyüyüverir.Gözlerin kör olur, kulakların sağır,İçini doldurur dumanlı hava.İnancının canına salınca hatar,Şüphen seni Hak’tan eyler mahrum.Akrom MALIK

Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.