Ҳаёт
Ёш ўттиз бешдан бир йилга ошди,
Ёш ўттиз бешдан бир йилга ошди,Вужудда камайди ёшлик кимёси.Бир вақтлар жисмга ўт сиғмай, тошди,Бугун секин ғолиб руҳнинг ҳаёси.Балки аста кетиб йигитий жунун,Энди вазмин боқар кишилик ақли.Бугун кўзга аён адамдан учқун,Энди сўзламоққа сукунат ҳақли.Энди юрак заиф – ҳар сўздан заха,Энди ошиб-тушар қоннинг босими.Энди кўнгил вафо истайди фақат,Истар дардкашини – суҳбат хосини.Энди вақтни қувиб, тутишга ҳол йўқ,Энди жоҳилона баҳсга йўқ мадор.Дилга санчилмаса дея дайди ўқ,Вужуд хилватгоҳда кўрингай ошкор.Эй шошқин дўстижон, эй жўшқин жисм,Нечун тиниминг йўқ, кўп эрур жабринг?Сенга қадрдон деб бермишман исм,Нега сакийнатга кўнмайди сабринг?Бир онлик умрни лойқалаб, ахир,Нега зулматларни кўзга ёпасан?Бир онлик ҳаётни шўр айлаб, тахир,Бу тор жаҳон ичра нелар топасан?Қаршингда турган бу шикастаҳол танКўп чопиб, югуриб, бисёр уринди.Оқибат, елкага ташлади кафан,Чунки фано деган майдон кўринди…Акром МАЛИК
Изоҳлар
Ҳали изоҳ йўқ. Биринчи бўлиб фикр билдиринг.