Соңғы кездері кейбір адамдар біліп-білмей өзбек халқын айыптай бастады. Бұл бізді ренжітеді. Оның үстіне,…

Соңғы кездері кейбір адамдар біліп-білмей өзбек халқын айыптай бастады. Бұл бізді ренжітеді. Оның үстіне, шетелге шығып Отанға тас лақтыратын жандар да бар, олардың мақсаты – елді-жұртты қорлайтын сөздермен масқара ету. Міне, осындайларға жауап ретінде, сондай-ақ бөтендердің үгітіне алданбасын деп өзін танымай жүрген жастарымызға, болашақ ұрпаққа үндеу ретінде осы жолдар жазылды. Құдайым қайырлы әрі берекелі етсін!

Автор.

Мың жылдан бері даңқ-шөкет туының иесі, Ұлы шайқастарда жеңілмес әскер! Ақиқат құрбаны, Хақтың іздеушісі, Хақтан қуат алып әрдайым жеңімпаз!

Әділет жолынан қайтпаған әсте, Батылдық пен ерлік – туа біткен сипаты! Мал мен мансапқа көз қиығын салмаған, Залымның қорқынышы, зұлымдық апаты!

Ілім мен мағрифатты басқа көтерген, Қылыш ойнатқанда дұшпандар таң. Әрбір жапырақ пен әрбір тасқа Мейір-шапағатпен қараған қамқор!

Қонаққа барын шашу еткен, Дос үшін жанын аямаған. Бүркіттей көктерден тапқан тұрақ, Езілгендерді дерттен азат еткен!

Өтірік пен риякерлікке төзбеген, Туралық алдында басын иген. Көңіл мен иманға адалдық сақтап, Нәпсі мен шайтанын ерлікпен жеңген!

Опасыздық жолына баспаған қадам, Диянат қолын ұстаған жан-тәнімен. Раббым – Алла деп айтып соңғы демде, Сұраса, жұмақтарды сұраған!

Айлакерлік не екенін білмегені үшін, Кейде мекерлердің түсті торына. Сөзін ант деп ұстар толық, Кейде тасталса да өтіріктің қараңғысына.

Артынан ұрды қанжарды аямай Жақсылық білмеген арам заттар. Жан беріп болса да, көкірегінде ту Көтерді көкке қарай қанат байлап.

Нан сұрап келгенге берді нанын, Орын сұрап келгенге берді баспана. Жан сұрап келгенге ұсынды жанын, Жамандық жасауды білмеген әділ!

Жақсылық үлестіріп бүкіл әлемге, Дүниені ілімнен нәсіпті етіп; Шайтанды батырып мұң теңізіне, Ей, көне Бұхара, Хиуа, Самарқанд!

Ей, даңқты Ферғана, ұлы Әндіжан, Ей, береке жауған мүбәрак Шашым! Ей, әулие Наманған, ей, әулие Сурхан, Басымда нұр шашып тұрған күнім!

Енді сенің атың жаман болды ма, Енді қылмыскер болдың ба, жаным?! Жүзің жерге қарап, бөтендер күлді ме, Қайғылар кісенінде қалдың ба, жаным?!

Махаббатым Саған болсын, болма мазасыз, Қарама опасыздардың азғыруларына! Нұрды көрмесе, өздеріне қатер – Қамалар әлсіздік торларына!

Сен көктей пәксің, айдай нұрлы, Күндей биік, таудай асқақ! Сонша болмысыңа орныққан даңқ, Көкірегіңнен өсер тек зұлпықар!

Сенің айбатыңды білмегендер – соқыр, Танымай тас атқан – нұрдан мақұрым. Сен болса үнсіздікте төгіп салтанат, шоқ, Бәрін бақылайсың айқай салмай.

Осынша ұзақ уақыт үнсіз тұрған жанның Орнынан бір рет қозғалуы бар. Көздерін күйдіріп күншіл мен бөтеннің, Жаһанды толтырар гүлзары, бағы бар.

Берік тұрған мемлекетің үстінде Абырой туларын көрсін әр адам! Жаһанға тараған шөкетің үстінде Ұлы мекендердің сүйінші хабары, жетер!

Әділет пен шапағат, лұтф пен құдіретпен Хақты көрсетесің жүректегі көздей! Құдайдан келетін ұлы жәрдеммен, Мақсат Сенікі, ей, Ұлы Өзбек!