Кийинки убактарда айрым адамдар билип-билбей өзбек элин айыптап жатышат. Бул нерсе бизди капа кылат. Андан…

Кийинки убактарда айрым адамдар билип-билбей өзбек элин айыптап жатышат. Бул нерсе бизди капа кылат. Андан тышкары, чет өлкөгө чыгып Мекенге таш ыргыткан кишилер да бар, алардын максаты – журтту жана элди кордогон сөздөр менен шерменде кылуу. Ушундайларга жооп катары, андан тышкары, бөтөндөрдүн үгүтүнө алданбасын деп, өзүн тааныбай жүргөн жаштарыбызга, келечек муунга кайрылуу катары бул саптар жазылды. Кудайым кайырлуу жана берекелүү кылсын!

Автор.

Миң жылдан бери шан-шөкөт туусунун ээси, Улуу салгылаштарда жеңилбес кол! Чындыктын курмандыгы, Хактын издөөчүсү, Хактан күч алып дайым жеңүүчү!

Адилет жолунан эч кайтпаган, Эрдик менен марттык – тубаса сыпаты! Мал-мансапка кылчайып карабаган, Зулумкордун коркунучу, зулумдун балээси!

Илим-агартууну башка көтөргөн, Кылыч ойноткондо душмандар таң калган. Ар бир жалбыракка, ар бир ташка Мээрим-боорукердик менен карап камкордогон!

Конокко барын тартуулаган, Дос үчүн жанын аябаган. Бүркүттөй көктөн орун тапкан, Эзилгендерди дарттан куткарган!

Жалган менен эки жүздүүлүккө чыдабаган, Тууралыктын алдында башын ийген. Көңүл менен ыйманга берилгендикти сактап, Напси менен шайтанын эрдик менен жеңген!

Чыккынчылык жолуна кадам баспаган, Ыймандуулуктун колун жан дили менен кармаган. «Раббим – Алла» деп акыркы демде айтып, Сураса, бейиштерди гана сураган!

Куулук эмне экенин билбегени үчүн, Кээде амалкөйлөрдүн торуна түштү. Сөзүн касамдай бүтүн кармайт, Кээде жалгандын караңгылыгына ташталса да.

Артынан аёосуз канжар урушту Жакшылык билбеген арам заттар. Жан берсе да, төшүндө туу Көтөрдү көккө канат байлап.

Нан сурап келгенге берди нанын, Жай сурап келгенге берди баш паана. Жан сурап келгенге тосту жанын, Жамандык кылууну билбеген адилет издөөчү!

Бүт ааламга жакшылык таратып, Дүйнөнү илимден үлүштүү кылып; Шайтанды кайгы деңизине чөктүрүп, Эй, байыркы Бухара, Хива, Самарканд!

Эй, шандуу Фергана, улуу Анжиян, Эй, береке жааган ыйык Шашым! Эй, олуя Наманган, эй, олуя Сурхан, Башымда нур чачып турган күнүм!

Эми сенин атың жаман болдубу, Эми кылмышкер болдуңбу, жаным?! Жүзүң жерге карап, бөтөндөр күлдүбү, Кайгылардын кишенинде калдыңбы, жаным?!

Сүйүүм Сага болсун, айласыз болбо, Нан ургандардын азгырыгына караба! Нурду көрбөсө, өздөрүнө коркунуч – Камалат алсыздык капастарына!

Сен көктөй тазасың, айдай нурлуусуң, Күндөй бийиксиң, тоодой салабаттуусуң! Затыңа ушунчалык орношкон шан, Төшүңдөн зулфикар гана өсөт!

Сенин айбатыңды билбегендер – сокур, Тааныбай таш аткан – нурдан куру. Сен болсо унчукпай айбат, от төгүп, Баарын байкайсың ызы-чуу салбай.

Мынча узак убакыт унчукпай турган заттын Ордунан бир жолу козголору бар. Көрө албастар менен бөтөндөрдүн көзүн күйгүзүп, Дүйнөнү толтурар гүлзары, багы бар.

Туруктуу турган мамлекетиңдин үстүндө Шан желектерин көрсүн ар бир киши! Дүйнөгө тараган шөкөтүңдүн үстүндө Улуу максаттардын сүйүнчүсү, жетет!

Адилет менен мээрим, ырайым менен кудурет аркылуу Хакты көрсөтөсүң жүрөктөгү көздөй! Кудайдан келүүчү улуу жардам менен, Максат – Сеники, эй, Улуу Өзбек!