Ешқашан қандай да бір топтар құруға тырыспаған жақсы. Кез келген топтың ішінде опасыздық өмір сүреді. Адам…

Ешқашан қандай да бір топтар құруға тырыспаған жақсы. Кез келген топтың ішінде опасыздық өмір сүреді. Адам тобына сенсе, қор әрі зәбір болады. Топ деген тек мүдде үстінде ғана бар. Қарнын тойдырып, сәл жақсы сөзбен қуантса, бәрі топқа бірігіп кете береді. Топты басқарған адам инсапты әрі көзі ашық болса, бұл айналадағыларға әсер етіп, олар да сол кейіпті киіп жүреді. Ал басқарушы надан болса, ол топтың жабайылар тобырынан айырмасы жоқ. Екі адамның басын идея негізінде біріктіремін деген қиял – шикі. Идея емес, аш қарын мен тамақ біріктіреді. Идея тек жалғыз адамда болады, болғаны. Ол – топтың тамыры, бірақ сол топ бұл тамырды тайсалмай кесіп тастай алады. Топтың ауызбіршілігі мен тұтастығы туралы ең көп айтатын – ең бірінші қашатын адам. Адамдар тобырынан құтқару күтпеу – ақылдыларға тән. Әрине, бұл мейірімсіз ақиқат алдында оңашалықты таңдамау – ерлердің ісі. Осы адамдарға қызмет ету және бұл адамдардан ине де күтпеу. Жақсылықты жасап, дарияға лақтыру. Тобырлар менің қадірімді біледі деп ғарифтер алданбайды. Мейір күткен жәбір көреді. Мейір күтпеу – жәбір көрмеудің жолы. Қарнын тойдырғанды ит қаппайды, бірақ адам қабады, тіпті жеп қояды. Адам болып қалудың жолы – бәріне жақсылық жасап, ұмыту; ұмытпау керек, кісі табиғатында кімге жақсылық жасаса, соған байланып қалу әдеті бар; қолыңнан нан жегендерге байланып қалмасаң, болғаны.

Акром МАЛИК