Hiçbir zaman birtakım topluluklar kurmaya çalışmamak iyidir. Her topluluğun içinde hainlik yaşar. İnsan…

Hiçbir zaman birtakım topluluklar kurmaya çalışmamak iyidir. Her topluluğun içinde hainlik yaşar. İnsan topluluğuna güvenirse hor ve zelil olur. Topluluk denen şey ancak menfaat üzerinde var olur. Karnı doyurulup biraz da güzel sözle sevindirilirse, herkes topluluğa katılıverir. Topluluğu yöneten kişi insaflı ve irfan sahibi olursa, bu durum çevresindekilere de tesir eder ve onlar da bu kılığa bürünürler. Ama yönetici cahil olursa, o topluluğun vahşiler sürüsünden farkı kalmaz. İki insanın başını bir fikir etrafında birleştireceğim düşüncesi hamdır. Onları fikir değil, aç karın ve yemek birleştirir. Fikir yalnızca tek bir insanda olur. O, topluluğun köküdür; fakat o topluluk hiç tereddüt etmeden bu kökü kesip atabilir. Topluluğun dirliğinden ve birliğinden en çok söz eden, ilk kaçan kişidir. İnsan sürüsünden kurtuluş beklememek akıllılara has bir özelliktir. Elbette bu acımasız hakikat karşısında inzivayı tercih etmemek yiğitlerin işidir. Bu insanlara hizmet etmek ve bu insanlardan bir iğne bile beklememek. İyilik yapıp denize atmak. Arifler, sürüler kıymetimi bilir diye aldanmazlar. Sevgi bekleyen eziyet görür. Sevgi beklememek eziyet görmemenin yoludur. Karnını doyuranı köpek ısırmaz, ama insan ısırır, hatta yer. İnsan kalabilmenin yolu herkese iyilik yapıp unutmaktır; şunu da unutmamak gerekir ki insanın tabiatında kime iyilik yaparsa ona bağlanıp kalma huyu vardır; elinden ekmek yiyenlere bağlanıp kalmazsan, yeter.

Akrom MALIK