Маҳдуд шудани вазифаи мактаб танҳо бо таълим ба натиҷаи яктарафа меорад. Сухани «ҳамоҳанг сохтани тарбия» низ…

Маҳдуд шудани вазифаи мактаб танҳо бо таълим ба натиҷаи яктарафа меорад. Сухани «ҳамоҳанг сохтани тарбия» низ мубҳам аст. Мақсади таълим ва тарбия ҳатман бояд дақиқ муайян карда шавад.

Кӯдак фардо одами калон мешавад.

Кӯдак фардо соҳиби хона, сулола ва дар ниҳоят ҷомеа мегардад.

Кӯдак бояд донад, ки дар майдони ҳаёт чӣ гуна амал кунад.

Бояд хубу бад, сафеду сиёҳ, пасту баландро фарқ карда тавонад.

Кӯдак бояд донад, ки дар олам одамони бадкирдор, айёр, сохта, беқатъият ҳастанд.

Кӯдак ҳатман бояд аз бадиҳое, ки аз нафс ва шайтон меоянд, огоҳ бошад.

Кӯдак бояд наозурдани дил, садоқат, тафаккур ва тадаббур, ҷасорат ва нотарсиро биомӯзад.

Ба дасти кӯдак бояд харитаи ҳаёт дода шавад, тарзи истифода аз он омӯзонда шавад.

Нисфи рӯзи кӯдак дар мактаб мегузарад.

Вақти кӯдак, ки аз ҳамаи тиллоҳои коинот гаронтар аст, дар мактаб мегузарад.

Аммо вақте ки ӯ мактабро хатм мекунад, ҳамчун як зеҳнияти қадбаланди овозаш дағалшуда, ки дар бораи ҳаёт ҳеҷ чиз намедонад, зоҳир мешавад.

Аз ҳама ҷолиб, он ки ҳангоми хатми мактаб ӯ дар бораи муроса, ҳикмат, вазнинӣ, масъулият, оқибати корҳо андеша карда наметавонад, бо беҳунар ва танбал, густох ва бозигар будани ӯ мутаносиб аст.

Боз ӯ дурӯғгӯи хеле хуб, маккори хеле хуб ҳам ҳаст.

Агар мактаб танҳо таълим диҳад, ҳатто тарбия диҳад ҳам, мақсад ҳосил намешавад.

Бигзор мактаб ОДАМ тарбия карда диҳад.

На вундеркинде, ки ҳарфҳо, рақамҳо ё формулаҳо, воқеаҳо ё солҳоро аз ёд кардааст, балки ОДАМ ба воя расонад.

Бигзор ин одам дар бораи он ки зиндагӣ кардан дар ҳаёт чист, ақаллан, соҳиби маълумоти ибтидоӣ бошад.

Дар дасташ 3 – 4 ҳунар бошад.

18-солагӣ, ба ҳар ҳол, кӯдакӣ нест.

Вагарна, мактабҳо ҷое боқӣ мемонанд, ки вазифаи худро иҷро карда наметавонанд, танҳо умри кӯдакро исроф мекунанд ва 12 соли ӯро дар асорат нигоҳ медоранд.