БОБИ ЯКУМ

БОБИ ЯКУМ ҲУКМРОНИ ОИЛА — ПАДАР

Фасли якум Мақоми падар

Дар бораи мақоми падар ҳеҷ гоҳ баҳс карда намешавад. Падар роҳбари оила аст. Сухани ӯ — сухан аст. Ба раъйи ӯ муқобил рафтан мумкин нест. Ягон амри ӯ бояд беиҷро намонад. Вақте падар сухан мегӯяд, ҳама хомӯш мешаванд ва ӯро гӯш мекунанд. Аз падар ғайбат карда намешавад. Аз болои падар хабаркашӣ карда намешавад. Чизҳое, ки падар харида додааст, эҳтиёт карда мешаванд. Дӯстони падар дӯст ва душманонаш душман дониста мешаванд. Бародарони падар — амакҳо мисли падар эҳтиром карда мешаванд ва ба онҳо итоат карда мешавад. Коре, ки падарро ранҷонад, карда намешавад, сухане гуфта намешавад. Агар падар амр кунад, ҳамаи корҳо бозмонда, ҳамон кор иҷро мешавад. Ҳатто агар падар дар корҳои дунявӣ ба зиёни моддии фарзанд коре фармояд ҳам, бо меҳру рағбат иҷро карда мешавад. Хоҳиши падар дар хона аз хоҳиши ҳама болотар меистад. Хатои падар муҳокима карда намешавад. Падар барои ягон айбаш аз ҷониби фарзанд маломат карда намешавад. Агар касе аз пушти падар маломат кунад, фарзанд дарҳол ӯро сахт ҳимоя мекунад. Амале, ки шаъни падарро паст занад ва обрӯяшро резад, карда намешавад. Бар зидди раъю андешаҳои падар андеша гуфта намешавад. Агар падар маслиҳат пурсад, дуру дароз андешида, бо овози паст маслиҳат баён карда мешавад. Бо падар бо чеҳраи хандон ва чашми дурахшон сухан гуфта мешавад. Дар ҳузури падар ғамгин нишаста намешавад. Дар даргоҳи ӯ ҳамаи ғаму ташвишҳо фаромӯш мешаванд. Ҳар мушкиле бошад, ба падар баён шуда, маслиҳат гирифта мешавад. Ҳар муваффақияте бошад, зебо баён шуда, падар шод гардонида мешавад. Дар назди падар ду зону нишаста мешавад, пойҳоро дароз карда нишаста намешавад, хобида гирифта намешавад. Агар падар аз ҷой хезад, фарзанд низ дарҳол мехезад. Ба чашми падар рост нигоҳ карда намешавад. Ба падари дигарон забон расонида намешавад, балки дар назди онҳо падаронашон низ бо эҳтиром ёд карда мешаванд. Танҳо сифатҳои неки падар ёд карда мешаванд; гуфта мешаванд; аз онҳо ибрат гирифта мешавад. Ба хизмати падар омода истода мешавад. Ниёзи падар пеш аз он ки ӯ бигӯяд, адо карда мешавад. Фарзанд то ҳадди имкон аз чашму ҳаракатҳои падар коре, ки ӯ кардан мехоҳад ва чизеро, ки мехоҳад, ҳис карда, ҳамон корро иҷро мекунад ва ҳамон чизро муҳайё месозад. Ҳар рӯз дар ҳаққи падар дуо карда мешавад. Дар назди падар бо овози баланд гап задан, қаҳқаҳ задан ва суханони ноҷоиз гуфтан тамоман ҷоиз нест. Агар падар кори берун аз шариат фармояд, иҷро карда намешавад, хомӯшона сукут карда мешавад ва на эътироз баён мешавад, на ҷавоб гардонида мешавад.

Акром МАЛИК