Зиндагӣ
МУРҒИ ЗАХМӢ
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Аз дард намедонад, ки худроБа куҷо занад як мурғ.Ӯ ҳамеша парвоз кардааст, дар замин ҳеҷРоҳ гаштанро намедонад он мурғ.Боли парвозаш маҷрӯҳ,Лонааш барои нишастан ҳам вайрон.Андӯҳе бо пар пӯшида,Ӯ дилест аз сина канда.Ӯ ба сангҳо чунон хондааст,Хун шуда, синаашро кушодааст.Дид, ки шунавандагон ҳанӯзСангҳои сиёҳ шуда истодаанд.Ин сангҳо аз ҷояшон ҷунбидаБешафқат ба мурғ расиданд.Чун афтод, санги дигаре омада,Ин мурғро пахш карда, маҷақ карда гузашт.Мурғи пажмурда акнун хобидааст,Дар танаш садои зиндагӣ нест.Он ҷони гарми хонандаашНа садо дораду на нафас.Ин чунин қиссаи одӣ ва ғамангезАст, бародар, ки шунидӣ.Шояд, дар ин қиссаи одӣАзоби мурғро фаҳмидӣ.Шояд, ин мурғро шинохтӣ,Шояд, нашинохта истодаӣ.Шояд ту мисли санги сиёҳМурғонро маҷақ карда мегардӣ.
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.