Зиндагӣ
Гоҳе намедонад ба куҷо гурезад,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Гоҳе намедонад ба куҷо гурезад,Ногаҳ ғуссае аз дарун ӯро мехӯрад.Бо кибр гаштанаш ӯро азоб медиҳад,Ғарқ шуда гаштанаш ӯро азоб медиҳад.Аз обҳое, ки нӯшидааст, хиҷолат мекашад,Аз андешаҳои гузаштааш андӯҳаш меафзояд.Аз пой дароз карданаш шарм медорад ӯ,Аз дунё гаштанаш шарм медорад ӯ.Бо ду сабаб ҳолаш чунин аст,Барои дил инсоф хоста ҳолаш чунин аст:Яке ин ки неъматҳо ӯро пӯшонданд,Зинатҳои гуногун чун борон бориданд.Лек шукр карда натавониста, ин банда шарманда,Ҳатто фикр карда натавониста, гирён меистад ӯ.Боз як сабаб ҳаст барои шарм доштанаш,Барои ғам кашида азоб кашидани дилаш —Чӣ гуна мешавад, ки «Худоро дӯст доштам» гуфта,Дунёро тарк карда натавонӣ?!Ба назди ёр нарафта, дар миёни ҳиҷронҳоОдат карда зиндагӣ мекунӣ, эй рӯсиёҳ?!Аммо «ёрам Худост» гӯён,Ҳамеша мисли ошиқи дурӯғгӯ шуда,Ҳатто аз зистан ҳам беҳад шарм медорад,Чунон ки ёраш фармуда, зиста натавониста, ҳайҳот.
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.