Ишқ
РУБОИЁТ
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Дар дилам оташи муҳаббат гулгун,Рӯҳамро сӯзонда рӯз то рӯз пок мекунад.Дар лаҳзае, ки шавқи ишқ чун баҳр ҷӯшид,Мебинам, ки ту хеле тангӣ, эй ҷаҳон!***Гӯям, кошки сурати ишқамро кашӣ,Гӯям, кошки изҳорамро чун дур ба ришта кашӣ,Хазинаи ишқро ба киштиат бор карда,Гӯям, кошки дар уқёнуси бақо шино кунӣ…Суханҳо оҷизиро ба гардан гирифта,Сар хам карда ба оғӯши хилват медароянд!..***Аз шайтон ё аз нафс — аз роҳ бисёр гумроҳ шудам,Худро ба дори пушаймонӣ овехтам.Барои хомӯш кардани оташи ҷаҳаннамПарвардигоро, ба оташи муҳаббатат гурехтам!***Гоҳ дар назди тарс мурдам, нест шудам,Сипас дар дасти умед аз шодӣ пур гаштам.Баъд дар чанголи даҳшат фарёд зада,Дар водии роҳат кайф кардам, хандидам!..***Ҳар куҷо равам, шайтон чоҳашро кофт,Раҳмон «чоҳро бубин» гуфта чароғ ба дастам дод.Гуноҳ пойамро зада афтонд,Лутфи Ҳақ дастамро гирифта бархезонд.***Маро маъсум гумон макун, бародар,Вале аз паҳлӯям дур машав, бародар.Бидон, ки мисли худат хатокорам,Аз тавбаи шикастаам масхара макун, бародар.***Ҳар рӯз хатоҳои гуногун ҳосил мекунам,Хаторо ба азоб восил мекунам.Чун бо дуди гуноҳ чиркин гаштам,Шабона бо ашк ғусл мекунам…***Худоё, диламро аз азоб раҳо кун,Аз саробе, ки дунё ном дорад, раҳо кун.Кай бедор мешавам! Мадад деҳ, Парвардигоро,Аз ин хоб, ки ғафлату шаҳват ном дорад, раҳо кун!..***Ин осмон, ин замин чӣ қадар танг будааст!Чаро танҳо барои тақво арақ намерезӣ?!Дар ман на қувват ҳаст, на хислат, на зӯр,Худоё, ба умрам баракатат деҳ!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.