Ишқ
Мунтазир мабош!
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Мунтазир мабош!Ҳар қадар интизор шавӣ, вақтат намегузарад,Ба касе, ки сирри дил нафаҳмад, дил макушо.Ин захмҳо куҳнаанд, дигар шифо намеёбанд,Азобҳо дӯсти туянд, аз онҳо магурез.Танҳо розӣ шав – хокӣ ту, тамом,Аз касе муҳаббат тамаъ макун.Дарди ошиқ ҳамеша бедор аст,Бигӯ, оё ҳама ба ишқ ҷуръат мекунанд?!Ба ту чанд бор гуфтам, эй дили девона,Дар ҳеҷ ҳолате зиреҳ аз тан набарорӣ!Акнун ин аст қисмат! Хориятро бубин,Ҷонат беист мекашад дарди ҷонкоҳ.Бо ҷунун маҳзунӣ, эй хаста, маҷнун,Ишқ гӯён дар олам шарманда гаштӣ.Аз ҳолат ғанимон шодону мамнун,Чун қадаҳ лабрез аз ғусса пур гаштӣ.Дилбарат аз ишқат безор аст, безор,Ту сӯяш шитобидӣ, ӯ рафт дур.Чаро ба ҷони худ ин қадар озор,Кӣ гуфт: «Худро дар аланга бисӯз!»Мунтазир мабош!Ҳар қадар интизорӣ, лаҳзаҳо вазнин,Гӯё санг бар пой бастаанд, соатҳо намераванд.Танҳо дил аст, ки оҳиста дард мекунад,Ғайр аз чеҳраи ёр чизе намебинад…Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.