Ҳикмат
Шогирдон «ид муборак» гуфта омаданд,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Шогирдон «ид муборак» гуфта омаданд,Бо суханони зебо, бо ҳадяҳо.Аз қалби устод дардҳо шуста шуданд,Ғамҳояш якбора аз рӯяш рафтанд.Каломҳои ширинро хоксорона шунида,Мураббӣ ҳамаро ба бағраш фишурд.Оҳиста, ором ва пурвиқор сухан оғоз карда,Гуфт: «Меҳри ман ба Шумо абадӣ бод!Агар хоҳед ташаккур гӯед,Ҳаргиз машаққат кашидан лозим нест.Модоме ки медонед – илм чӣ гуна зар аст,Танҳо бо ихлос ба он амал кунед.Ва боз илмро амонат дониста,Бар он заррае гард нанишонда,Барои насли навқирон фидокор гашта,Илмро расонед – шарт тамом шуд.Агар илм чун нур дар бани Одам дурахшида,Офати бадбахтиро дур кунад,Оё дар олам аз ин бузургтар раҳмат ҳаст,Оё аз ин беҳтар табрик ёфт мешавад?!»Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.