Ҳикмат
Рӯзе чанд шогирд ҷамъ омада,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Рӯзе чанд шогирд ҷамъ омада,Даврае гарму дилкаш ташкил доданд.Ҳар яке барои васфи пири худСитоишҳои сазоворро ба миён рехтанд.Яке ҷӯшон аз каромат сухан гуфт,Дигаре дер боз аз шуҷоати пир гуфт.Ҳар кас аз шавқ пур гашта, гӯё суруд мехонд,Тақвою тоати муршидро ситоиш мекард.Як мурид хомӯш буд, бесадо гӯш медод,Ба ҳар кас бо эҳтимом менигарист.Касе ба ӯ гуфт: «Эй дӯсти азиз,Охир, Шумо ҳам бо эҳтиром бигӯед!Шумо ҳам устоди худро таъриф кунед –Кадом каромати ӯ ҳамеша зоҳир аст?Ҳеҷ овози Шуморо нашунидем,Бигӯед-чӣ, пири Шумо дар кадом кор моҳир аст?Масалан, муршиди ман – кошифи тариқ аст,Бо нутқи фасеҳаш қалбро забт мекунад.Шумо ҳам, охир, пири худро шиносонед,Аз кадом роҳ ба кадом марҳала мерасад?»Аз лаби мурид чун дурКаломе садо дод, ки шунавандагон интизор буданд:«Чӣ гӯям? Устоди мо – нур дар зулмат аст,Хомоне чун мо лоиқи ӯ нестанд.Паррандаем, лек барои мо қафас азиз аст,Устод мехоҳад моро озод кунад.Мо ҳамеша ба домҳо ҳавас дорем,Чунон кӯр гаштем, кӯр гаштем, ҳайҳот.Кадом сифати пирамро чӣ гуна васф кунам?!Бо ишқи ӯ синаамро чок кардаам.Майлаш, як сирри дарунамро гӯям:Ҳамеша ба хомӯшии ӯ ҳавас кардаам».Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.