Hikmet
Birkaç öğrenci toplanıp bir gün,
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Birkaç öğrenci toplanıp bir gün,Hoş bir meclis ettiler hâsıl.Her biri kendi pirini vasfetmek içinOrtaya döktüler övgünün balını.Biri kerametten söyledi coşup,Biri uzun anlattı pirin şecaatini.Herkes şevkle dolup söyler gibi şarkı,Överdi mürşidin takvasını, taatini.Bir mürit sessizdi, dinlerdi sessiz,Herkese bakardı ihtimamla.Biri dedi ona: “Ey dost-u aziz,Siz de söyleyin, nihayet, hürmetle!Siz de tarif edin üstadınızı –Nasıl kerameti hep zahir?Hiç işitmedik sesinizi,Söyleyin bakalım, piriniz hangi işte mahir?Mesela, mürşidim – keşşaf-ı tarik,Fasih nutkuyla kalbi zapt eder.Siz de tanıtın da pirinizi, nihayet,Hangi merhaleye hangi yolla erer?”Müridin dudağından tıpkı inci,Yankılandı dinleyenlerin beklediği kelamlar:“Ne diyeyim? Üstadımız – zulmetteki nur,Ona layık değil bizim gibi hamlar.Kuşuz da, lek bize sevgili – kafes,Üstat ister bizi etmeyi azat.Bize tuzaklardır daima heves,O kadar kör olduk, kör olduk, heyhat.Pirimin hangi sıfatını nasıl vasfedeyim?!Onun aşkı ile göğsümü yarmışım.Peki, içimdeki bir sırrı söyleyeyim:Sükûtuna daima imrenmişim”.Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.