Ҳикмат
Зани як зоти олиму валӣ
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Зани як зоти олиму валӣЗабонаш талх буд, хислаташ хеле вазнин.Бе ҳеҷ хиҷолат ба шавҳар ҷуръат карда,Бо сухани қабеҳ ба дил дард медод.Дӯстони хос аз ин ҳол бохабар буданд,Ҳатто шогирдон ҳам гувоҳ гашта буданд.Оқибат як бор аҳбоб ҷамъ омада,Хайрхоҳона ба устод гуфтанд:«Синаатонро пеши пайкони зулм нагиред,Озоре, ки ба Шумо мерасад, барои мо изтироб аст.Бо чунин ҳасрат аз ҳаёт нагузаред,Ба мо имкон диҳед, то савоб ёбем.Яъне Шуморо зан гирифта диҳемБа касе, ки дасту пояш чолок, забонаш ширин аст.Ҳар суханро чун асал ширин гуфта,Шуморо ҳамеша ба болои хона шинонад».«Ҳикмати тақдирро ақлҳо намедонанд,Дар корҳои қазо чӣ сир пинҳон аст?!Андаке тақво карда, сабр кунем, бас,Умр мегузарад – хоҳ шӯр, хоҳ ширин.Ман ҳам сабр кунам, талабам – тақво,Дарди охиратро ба қалбам андозам.Бори дигар бар сарам ғавғо наафзуда,Дар ҷаннат бо ҳурон издивоҷ кунам».Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.