Имон
Як солик аз улус бисёр ҷафо кашид,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Як солик аз улус бисёр ҷафо кашид,Аз теғ ҷигару бағраш пора-пора шуд.Вуҷудаш майлаш, вале рӯҳаш вовайло,Дар миёни фарёдҳо захмдор шуд.Ба ӯ ногоҳ аз ҳотиф нидо омад:«Ту қасаме дорӣ, ки ишқам рост аст гуфтаӣ.Бандае, ки ишқаш ҳақиқист, зинҳор оҳ мекашад магар?!Ошиқ аст магар касе, ки аз ишқаш пушаймон шуд?!Агар озори инсонҳо туро ранҷонад,Ё агар аз офаринҳо шод шавӣ,Пас, худбиниат дар мубориза ғолиб омада,Дар қисмати ишқат ҳанӯз хатар ҳаст.То даме ки фарқи офарину таънаро,Ки аз забони одамон мебарояд, фаромӯш кунӣ,Пас, дар муҳаббатат ҳақиқат ҳаст,Акнун шояд раво бошад, ки висолро интизор шавӣ.Бидон, ки озмоиши роҳи ишқ вазнин аст,Барои ошиқ нафс — кишан, дунё қафас аст.Агар «Ҳақ» гӯӣ, бар сарат туҳматҳо меборанд,Зотан, ҳар оҳ дар ин роҳ муқаддас аст».Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.