Dünyanın ağır yükü kederdir. O yüreği yorar, ruhu bitkin düşürür; hatta yorulan ruh kendini salıverir, ayakta…

Dünyanın ağır yükü kederdir. O yüreği yorar, ruhu bitkin düşürür; hatta yorulan ruh kendini salıverir, ayakta durmak istemez; bu yüzden kederli insanlar takatsiz düşüp yatağa serilir. En iyi dost, senin için kederini yutabilen dosttur. Aslında senin kederini seninle birlikte taşıyan insana dost denir.

İnsan için kederin sebepleri çoktur. En ağır sebeplerden biri evladın gözyaşı ve mutsuzluğudur. Anne baba bu keder karşısında âciz kalır. Anne babaya hizmet, akşam onların yatağını sermek, sabah abdest için sıcak su hazırlamak ya da onları lezzetli yemeklerle ağırlamaktan ibaret değildir; asıl en büyük iyiliğin, başına gelen dertleri onlara belli etmemendir. Aklı kıt ve dar görüşlü insanlar kendi dertlerini anne babalarının önüne yığar.

Bundan da üstünü, mutlu ve sevinç içinde yaşamandır. Seni derde sürükleyecek işleri yapmamandır. Zaten insan kendi hataları yüzünden kedere düşer. Günahları ve nefsine serbestlik tanıdığı için omzuna ıstırap taşları konur. İnsan günahlardan sakınır, nefsini dizginleyip Hakk’a boyun eğerek yaşarsa mutsuz olmaz; aksi hâlde mutsuz olur, sonra da anne babası azap çeker. Hatta anne babası vefat etmişse ruhları inler.

Şimdiye kadar anne babamıza verdiğimiz eziyetler için onlardan af dileyelim. Artık mutlu yaşayıp o kederleri onlara unutturalım. Ruhları yorgun düşmesin.

Anne babasını kendi kederleriyle ağlatanlar için Allah vardır.

Akrom MALIK