ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM OĞUL

Birinci fasıl Oğlun vasfı

Bir ailede oğul olarak yaşamak ne kadar şerefliyse, o kadar büyük bir sorumluluktur. Oğul – sülalenin devamıdır. Umutların kandilidir. Ailenin kuvvetidir. Ailenin koruyucusudur. Ailenin direğidir. Ailenin köküdür. Oğlun ahlakı her şeyi belirler – eğer o kâmil ahlak sahibi olarak büyürse bütün aileyi aydınlatır, babayı ve anneyi mutlulukla yaşatır; Allah göstermesin, oğul uygunsuz biri olarak büyürse ailenin karanlığı, bahtsızlığı, anne baba ömrünün zevali, rezilliğin başlangıcı olur. Oğul bu hakikati aklı ermeye başladığı andan itibaren anlamalıdır. Anlaması için ortam hazırlanmalıdır. Oğul ağırbaşlı, sakin, sorumluluk sahibidir, hareketleri kararlıdır. O ağzı açık bön bön bakmaz, gevşemez. O duygularla değil, akıl ve disiplinle düşünür. O küçük hesaplara girmez; o küçüklük ile yüceliği, mertlik ile alçaklığı, izzet ile zilleti derinden kavrar. O himmetli ve cesurdur; o akıllı ve korkusuzdur; o güçlü ve çalışkandır; o tedbirli ve soğukkanlıdır; o şefkatli ve merhametlidir; o hesap kitap bilen ve uzağı düşünendir. Oğul ergenliğinden itibaren bağımsızlığa adım atar – anne babadan para almak ona utanç verir; o kendi yükünü kendisi taşımayı, kimseye yük olmamayı, beleşçi olmamayı düşünür. O gevezelikten nefret eder, kısa cümlelerle maksadını anlatmanın yollarını bulur; işi bitirip sessiz durmayı sever. O diline sahiptir. Gevezelik etmez. Safsata satmaz. Dalkavukluktan iğrenir. İkiyüzlülüğü ve yalanı asla kabul etmez. Oğul şehvetini dizginler. O kuytu köşelerde başka bir ailenin namusu sayılan kızlarla – namahremlerle hafiflik etmekten ar eder. Sokakta, arabada kızlarla kırıtarak, kıkırdayarak, gevezelik ederek dolaşmayı utanmazlık, yüzsüzlük sayar. Oğul, ipini koparmış boğanın düveler ve inekler peşinden koştuğu gibi namahrem kadınlar ve kızlar peşinden hırsla koşmaz; o kendini sağlam, temiz ve pak tutar; anne babanın seçtiği kıza gönül verir, anne babanın bulduğu kızla evlenip onun üstüne titrer; aklını, kalbini buna razı eder; gönül diye, nefis diye sızlanmaz; şayet iffetli bir kıza gönül verirse onu kendine helal eş etmek için anne babasına haya ve hikmetle bildirmenin yolunu bulur. Ağlamaklı, âcizlikle mızırdanarak dolaşmaz. Oğul anne babaya hizmet ve tatlı sözle sevinç vererek rızalarını alır. O metanet ve sebat sahibidir. Oğul şikâyetçi değil, çözendir. O içkiyle kendini alçaltmaz, kumarla meşgul olmaz, fuhuşla helake uğramaz. O kararlarında kesindir; kanaatkârdır. O öfkecilik, mızmızlık gibi sıfatlardan uzaktır. O aklı ermeye başlar başlamaz güçlü olur; plan ve düzenle çalışır; iradesini çeliğe çevirir. Oğul ilmi sever, ilim ehlini değerli bilir. İlim yoluna giderse gerçek bir âlim olur; zanaat ya da meslek yoluna giderse maharet ve olgunlukta yükselir. O kendi yolunu bulana kadar mücadele eder, bulunca o yolda sabit durur. Oğul – ailenin askeridir. Babanın güveni ve dayanağı, annenin desteği ve tesellisidir. O babanın nasihatine uyar, emrine boyun eğer, anneyi el üstünde tutar. Çünkü o – OĞUL.

Akrom MALIK