Bu yazı, dilenciliği kendine meslek edinmiş alçaklar hakkında değil; iffetli ve şerefli, insaflı ve diyanetli…

Bu yazı, dilenciliği kendine meslek edinmiş alçaklar hakkında değil; iffetli ve şerefli, insaflı ve diyanetli insanların ihtiyaç tuzağına düşmeleri hakkındadır. İhtiyaç insan için bir nimettir. Gaflete düşmüşse uyanır. Allah’ı unutmuşsa hatırlar. Pek çok musibet gibi ihtiyacın da böyle iyi yönleri vardır. Bunun dışında ihtiyaç nefsini eğer – seni başkalarının kapısında yardım dilenmeye mecbur edip yüzünü sarartır. Muhtaç insanın kalbi titrer, çaresiz bir hâle düşer. İşte o anda onun feryadına – yardım isteyerek söylediği söze “Buyur!” diyen insanın derecesinin ne kadar yükseleceğini bilebilir misiniz? Bir insan anlatıyor: “Zor bir duruma düştüm. İnsanlara faydan dokunursa gereklisin. İster ilim olsun ister para – faydan dokunursa insan yerine konursun. Dostlarımın kapısını tek tek çaldım. Elbette imkânı olanlara başvurdum. O zaman bir dostum şu kadarını vereceğim dedi. Ne kadar duygulandığımı anlatamam. Hiçbir söz söylemeden, hiçbir açıklama yapmadan söyledi. Hatırlıyorum da o hep böyleydi.” İhtiyaç içinde insan bir yandan şanını korumalı, bir yandan da zaruretin yerini doldurmalıdır. İki yandan iki kılıç seni kesmeye hazır – nereye kaçsan biri seni keser: Para istersen başın eğilir; istemezsen zaruret seni sıkıştırır. Bu süreç dostları ayıklama sürecidir. Dostun sana yük olmadan senin için zahmete katlanır ve seni gözetir. İkiyüzlü ise ihtiyacını bile bile sana yokluğu hatırlatır, kendi derdini kendin çek der. Böyle insanlar dost değildir; oysa sıradan insanlık bile başka birine şefkat göstermeyi gerektirir. Muhtaç olmamak için kimseden borç almamak gerekir. Muhtaç olmamak için mali gücünün yetmediği işlere el atmamak şarttır. Muhtaç olmamak için çalışman ve kazandığın parayı yerinde harcaman gerekir. Gereksiz şeyler satın alan insan ihtiyaca düşer. Elinde paran yoksa, birinden para alıp ortaklık şartlarını yarım yamalak belirleyerek iş kurarsın; işin yürümezse sonunda o yarım ortakla başın derde girer. Sana pek de şart olmayan bir şeyi almak için kredi ya da başka türde bir borç alırsan, o borç her ay kanını emer. Serveti Allah verir; eğer elinde büyük miktarda servet dönüyorsa, senden istemelerini bekleme – muhtaçları kendin ara bul, yardım et; ah, bu işin ne kadar bereketli olacağını hayal bile edemezsin.

Akrom MALIK