Hayat
HASBİHAL
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Hatırımda – bir zamanlar şiirler yazardım,Söz aramak ve yan yana dizmekti o.Hayal karanlığında inleyerek gezerdim,Büyüyüp dertlenince, erimek şimdi bu.Derdim ki içimden, güzel beyitlerimDillerden dillere geçse sevilerek.Olmasa da düzgün bir diyeceğim,Kendimi bilge gibi tuttum kurularak.Zaman taşı göğsümü ezerken yavaşça,Boğazımdan öğürterek fışkırdı kan.Şiire iştiyakım sönse de lakinGamları sözlere dizip çıktı can.Bir zamanlar süt gibi pak olan düşünceler,Bir zamanlar sabah gibi aydın olan ad,Bir zamanlar meltem gibi hoş ezgiler...Hepsini birer birer kucakladı akşam.Arzuların içine girdi intikam,Adın yüzüne sıçradı çok leke.Ezgileri yakıp yuttu iç,İçte söndü binlerce çerağ.Dost bildiğim gücendi ansızın,Hatta dalgalandırdı düşmanlık bayrağını.Tohum gibi saklanan haset miydi, vah,Mugaylan gibi büyüdü, dikendir yaprağı.Zaman taşı bedenimi ezdikçeCiğerime doluyor gitgide kan.Onu boşaltmazsam, ölmem muhakkak –Çünkü yaşamak ister hasta can hâlâ.Bu yüzden elime kalemi aldım,Bu yüzden açtım bu yeni defteri.Sözler ülkesine yine yol aldım,Birer birer söküp dilden neşteri.Hümul toprağında bu mahzun gönülİster izhar etmek hüznünü, kaygısını.Belki yaşaması biraz olur hafifDöküp saçsa yola ebedî kaygısını.Derdi söylemek için bir dinleyen yok,Gamı paylaşmaya yok yâr ve gönüldeş.Herkesin göğsünde en az bir ok,En yakın dostundan atılmış ansızın.Bu yüzden tek sırdaştır kâğıt,En çevik hizmetkâr fedakâr kalem.Yükümü minnetsiz taşır söz,İster sevinç olsun o, ister acı elem.Belki arasam eğer yürekten, durmadanBir dert ortağı çıkar insan soyundan.Ama öyle bir çekincem var ki –Onu da bıktırmayayım kendi hayatından.Siz de, ey okurum, affediniz,Bizim yoldaşımız gamdır daima.Eğer sözümü okumak isterseniz siz,Hoş geldiniz derde, aleyküm selam!5 Mart 2024.Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.