Зиндагӣ
Агар бо ягон мард дӯст гаштӣ,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Агар бо ягон мард дӯст гаштӣ,Ҳаргиз аз ҳоли ӯ ғофил намемонӣ.Пеш аз ҳама вафоро аз Худо бихоҳ,То аз нахли дӯстӣ ҳосил ёбӣ.Агар он ки «дӯстам» гуфт, баъд аз ҳафтаю моҳТуро аз хотираш фаромӯш кунад,Акнун ту ҳам комилан ба дур рафта,Дар хилват риштаи танҳоиро бигир.Агар дӯстат ба ёрии ту муҳтоҷ бошад,То даме ки дар танат мадор ҳаст,Ҳар хизмате бошад, бо ҷон ба ҷо ор,Ҷонат барояд, бимир, лек малол магир.Фалак бе пурсиши ту давр мезанад,Гоҳе оҷизиат музаффар ояд.Ба ёрии дӯст эҳтиёҷ ҳис карда,Агар сар хам карда ба остонаш равӣ,Мусибат чашматро кӯр накунад,Муҳтоҷӣ ақлатро нагирад, алҳол.Агар он ки «дӯст» номидаӣ, базӯр табассум карда,Аз омаданат заррае малол гирад,То ҳушу ёд дорӣ, домани худро ғундошта,Ба ин «дӯст» ҳаргиз дардатро нагӯ.Майлаш, ҷонат барояд, бимир, аммоҲеҷ гоҳ назди чунин кас барнагард!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.