Hikmet
Yaşı ilerledikçe akıllılar yavaş yavaş
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Yaşı ilerledikçe akıllılar yavaş yavaşSözlerin düğümünü bağlamaya başlar.Gelene gidene sakin gülümseyipBaşını ağır ağır eğmeye başlar.Böyle bir zata varıp genç bir yiğit,Kalbinde hararet, eyledi sual:“Niçin hiç kimseye vermezsiniz öğüt,Niçin konuşmayı sayarsınız melal?..”Ona nazar etti bilge üstat,Gördü ne kadar saf gönüllü, ne pakize.Gülümseyip dedi ki: “Heyhat heyhat,Dünyada konuşmak kaldı mı bize?..Kim olduk ki, nihayet, cüret edelimBirine söz söylemeye, edep vermeye?Takkeyi bir kenara koyup düşünsek,Konuşmaya bulunmaz makul bir sebep.Fakat bazen azap yakar içten,Alevin bağrında dayanmak güç.Sabrın, metanetin kalınca güçten,Ağlayarak konuşursun – halin perişan.O zaman ahın vahın mazur, elbette,O zaman çaresiz seni affetmek mümkün.Yoksa niçin her dem satmalı safsata?!Niçin insanlara zehir içirmeli?!”Yiğit dedi yine: “Ey ulu zat,Bana meşakkattir sizi anlamak.Ama sözünüzü ettim ezber,Tefekkür edeceğim şimdi, bugün hemen.Ama izin verin, bir sorum var,Cevabını bilmezsem bağrım kan.Bugün dünyanın üstünde ne hâkim?Bugün ne halde duruyor insan?”“Peygamber olsaydım, böyle bir sualeVahiy gelip sana verirdim cevap.Ama ne güzel, ne talihli bir hal ki,Elimizde vahyin toplandığı kitap.İlahi kelamı edersen tedebbür,Hakikat kalbine eder tecelli.Hikmet incilerini keşfedip birer birer,Sözsüzlüğün derinine dalarsın, ancak.Dünyada yaşamak değildir kolay,Ama zor değildir haddinden fazla.Haddini bilirse, yeter, zavallı insan,Sağ salim geçer bu yolculuğu.Ama zamanın işlerine bak:Aklını kaybetmiş insanoğlu bugün –Eyvah ki helake açılmış kucak,İçten taşıp gelir şeytani cünun.Arttıkça artar günden güne keder,İnsanoğlu her yerden ister şatafat.Zaten dünya bir zindandı da,Daralıp gidiyor bu zindan yine.Ama ümidini kaybetme hiç,Kendini temiz tut, vefa ehli ol.Dünyanın acı zilletinden geç,Ebedî saadete, bahta hak sahibi ol!..”Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.