Ҳикмат
Чун синну солашон боло равад, оқилон оҳиста
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Чун синну солашон боло равад, оқилон оҳистаГиреҳи суханҳоро бастан мегиранд.Ба омадаву рафта ором табассум карда,Сарашонро оҳиста хам кардан мегиранд.Ба назди чунин зоте рафта ҷавони навқирон,Дар қалбаш ҳарорат, савол кард:«Чаро ба ҳеҷ кас панд намедиҳед,Чаро сухан гуфтанро малол мегиред?..»Ба ӯ назар афканд устоди донишманд,Дид, ки чӣ қадар софдил, чӣ қадар покиза аст.Табассумкунон гуфт: «Ҳайҳоту ҳайҳот,Дар дунё сухан гуфтан ба мо монд магар?..Мо кӣ шудем, охир, ки ҷуръат кунемБа касе сухан гуфтан, адаб омӯхтан?Агар тоқиро як сӯ гузошта андеша кунем,Барои сухан гуфтан сабаби арзанда ёфт намешавад.Вале гоҳо азоб аз дарун месӯзонад,Дар оғӯши аланга тоқат кардан душвор аст.Вақте ки сабру матонатат аз қувват афтад,Гирякунон сухан мегӯӣ — ҳолат беқарор.Он гоҳ оҳу воҳат маъзур аст, албатта,Он гоҳ туро, ки ночорӣ, бахшидан мумкин аст.Вагарна, чаро ҳар дам сафсата фурӯхтан?!Чаро ба одамон заҳр нӯшондан?!»Ҷавон боз гуфт: «Эй зоти бузург,Фаҳмидани шумо барои ман машаққат аст.Вале сухани шуморо аз ёд кардам,Ҳозир, ҳамин имрӯз тафаккур мекунам.Аммо иҷозат диҳед, як саволе дорам,Агар ҷавобашро надонам, ҷигарам хун аст.Имрӯз дар дунё чӣ устувор аст?Имрӯз инсон дар чӣ ҳол истодааст?»«Агар Паёмбар мебудам, ба чунин саволВаҳй омада, ба ту ҷавоб медодам.Вале чӣ ҳоли зебо ва бахтоваре аст, киДар дасти мо китобест, ки ваҳй дар он ҷамъ шудааст.Агар дар каломи илоҳӣ тадаббур кунӣ,Ҳақиқат дар қалбат таҷаллӣ мекунад.Дурҳои ҳикматро як-як кашф карда,Ба қаъри бесуханӣ ғӯта мезанӣ, илло.Дар дунё зистан осон нест,Вале аз ҳад зиёд душвор ҳам нест.Агар инсони бечора ҳадди худро донад, бас,Ин сафарашро саломат мегузарад.Аммо ба корҳои замона нигар:Одамизод имрӯз ҳушашро гум кардааст —Воҳ, ки оғӯш ба сӯи ҳалокат кушода шудааст,Аз дарун ҷунуни шайтонӣ ҷӯшида меояд.Ғам рӯз ба рӯз зиёд мегардад,Одамизод аз ҳар ҷо тантана мехоҳад.Ҳамин тавр ҳам дунё як зиндон будуИн зиндон боз танг шуда меравад.Аммо умедатро ҳаргиз гум макун,Худро пок нигоҳ дор, аҳли вафо бош.Аз хории аламноки дунё гузар,Сазовори саодати ҷовидону бахт бош!..»Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.