Ертегі

(Әңгіме)

Бір адам қырық жасқа толыпты. Тәні күшке толып, ақылы кемеліне жетіпті. Қолынан келмейтін іс жоқ екен: тауды ұрса, талқан қылады екен. Себебі ол текті отбасында туып-өскен; еңбекқор, дана, ұжданды әрі отбасын сүйетін адам екен. Ол бәріне мейірімді, шыншыл әрі ақжарқын екен. Жомарт екен, кеңпейіл екен. Шектен тыс құдайшыл екен, бәрі оны ғалым, зәһид әрі әбид деп атайды екен.

Бірақ бір күні ғажап іс болыпты: таңертең оянғанда өткені есінен шығып кетіпті. Әкесі кім, анасы кім – білмейді екен. Құдайды мүлде ұмытып кетіпті. Балалары мен әйелін есіне алыпты да, оларға немқұрайды қарапты. Бәрі алаңдап қалыпты. Қызығы, ол ата-анасын көргенде құтырып, тістеуге тырысады екен. Ондағы мұндай халге ата-анасы таң қалыпты, қорқыпты, емшіге көрсетіпті. Емші оны сап-сау депті. Бірақ ол ата-анасын бұл ісі үшін шектен тыс жек көріп қалыпты.

Әйелімен шаруасы жоқ екен. Балаларына бейжай екен. Жоқ, ол түнгі істерді, күнделікті істерді тамаша атқарады екен, мысалы, күнкөріс үшін бәрін дайындап қояды екен. Әйел бұрын үйден шықпайды екен, кейін көшеге шығыпты. Кейін сәнденіп, қалаған еркегімен еркін достық әңгіме құратын болыпты.

Ұлы мен қызы болса түні бойы сенделіп, таңертең күн шыққанша ұйықтайтын болыпты. Бірақ ол үндемейді екен. Тіпті балалары мен әйелінен сөгіс естіп те отыра береді екен. Иә, енді олардың сөйлеуге хақы бар дейді екен.

Ақыры әйелі басқа еркекті сүйіп қалып, үйден шығып кетіпті. Бір ұлы нашақор, бір қызы жезөкше, бір баласы ұры болыпты. Кенжесі болса университетке оқуға түсіп, бітіріпті де, парақор шенеунік болып жетіліпті. Бірақ ол мұның бәріне алаңсыз қарап, әркім өз өмірін өзі құрады дейді екен.

Әбден мүкістеніп қалған ата-анасы бір күні оның үйіне келіпті. Шал мен кемпір жылапты. Не күндерге қалдық депті. Балаларыңа қара, не халде, бұл не берекесіздік депті. Сенің жиырма жыл бұрынғы ақылың қайда, кімге айналып кеттің депті. Не істейін депті ол. Әйеліңе, бала-шағаңа жақсы тәрбие бермедің, сәл қатаң болмадың депті шал мен кемпір күйініп. Не, үйді оларға зындан қылайын ба депті ол, әркім өз өмірін өзі құрады, бәрі еркін депті тағы.

Шал мен кемпір тағы солқылдапты, әсіресе, Құдайдың алдында ертең не дейсің депті, ол үйден балта алып шығып, екеуін де шауып өлтіріпті. Сендер адамды осылай кәпір деп манипуляция жасайсыңдар депті. Сосын оларды аулалағы бассейннің астына көміп, үстінен цемент құйып қойыпты.

Бұл туралы пес деген бір сатқынға айтыпты. Пес оны қатты мақтапты, шірік өткенді осылай істеу керек, жарапсың депті. Пестің кәсібі сызбагерлік екен. Ең қызығы, ешкім оны бұл ісі үшін кінәламапты. Шал мен кемпір бассейннің астындағы цементті жарып шықпас па екен деп біреуі шын алаңдапты. Жоқ депті ол кеудесін керіп. Шықса, қайта кіргізіп жіберемін депті.

Ол «Эврилиш» деген әңгімені сүйіп оқиды екен, тіпті мәңгүрт туралы да біледі екен. Ал қоғамның немқұрайдылығы мен адамдардың адамгершіліктен шығып кеткені туралы әрдайым айтып жүреді екен.

Осымен ертегі бітіпті.

Акром МАЛИК