Ҳар саҳар як матн эълон карда мешуд, вале аз сабаби зарурати ҷудо кардани вақт ба баъзе корҳо кӯшиш карда…

Ҳар саҳар як матн эълон карда мешуд, вале аз сабаби зарурати ҷудо кардани вақт ба баъзе корҳо кӯшиш карда шуд, ки дақиқаҳои ба ин матнҳо сарфшаванда сарфа шаванд, аммо имрӯз фикре омад, ки аз Аллоҳ ёрӣ пурсида ба навиштан шурӯъ карда шуд. Мегӯянд, пеш аз омадани марг бимиред. Ин маънои онро дорад, ки пеш аз омадани марг ба марг омода бошед: амалҳои некро зиёд кунед, корҳои бадро бас кунед. Маънои ирфонии он ин аст: агар ба роҳи Ҳақ таоло баромадӣ, азиятҳоеро, ки дар ин роҳ меоянд, мисли мурда қабул кун, доду вой накун. Одами мурдаро дафн мекунанд. Ба қабр гузошта, дӯсту душман хок кашида бармегарданд. Ҳатто маҳбубтарин одам ҳам бо ту ба қабр дафн шуда наметавонад. Одами мурда низ бояд худро ҳамин тавр ҳис кунад: дониста, ки фарзандон, дӯстону ёронаш хомӯшона, шояд бе ҳеҷ азоби ҷудоӣ рафта истодаанд, оё мурда аз гӯр сар бардошта, «наравед» гуфта метавонад? Ё домани касеро гирифта метавонад? Албатта, не. Агар пеш аз марг бимирӣ, пеш аз даромадан ба қабр дароӣ, ҳар кӣ туро тарк кунад ҳам, ҳамин тавр мешавӣ. Бас. Тамом. Масӯз. Одами рафта туро ба қабр гузошт. Акнун ба қафо барнамегардад. Ҳеҷ гоҳ фикр намекунад, ки қабрро кушода, туро зинда карда мегирам. Чӣ гуна ки мурда онҳоеро, ки ӯро дафн кардаанд, маломат намекунад, ту низ рафтагонро маломат накун. Зиндагонро ба ҳоли худашон гузор. Ту ҳисоби худро интизор шав... Аз рафтагон розӣ бош. Зиндагиро дидӣ-ку, чӣ қадар пуризтироб аст, ин изтиробҳоро ба ҳеҷ кас раво мабин. Донистӣ, ки гунаҳкорон бисёранд, гунаҳкор шудани рафтагонро не, савобдор шудани онҳоро хоҳ. Донистӣ, ки олам аз ғофилон лабрез аст, ҳушёр будани рафтагонро хоҳ. Донистӣ, ки дар дунё дӯстони шайтон беҳад бисёранд, ба рафтагон дӯстии Аллоҳ насиб гардад! Агар онҳо аз сабаби гуноҳе, ки дар туст, рафта бошанд, шод шав, чӣ қадар одамони покиза будаанд онҳо! Агар ба назарат онҳо хато мекунанд, пас сӯхтан барои чӣ?! Ягона айбашон он аст, ки туро тарк карданд? Барои ин айбашон онҳоро ба кадом маҳкама кашиданӣ ҳастӣ? Астағфируллоҳ! Агар онҳо бо рӯи кушода нараванд ҳам, ту бо рӯи кушода бимон. Агар онҳо бо сухани ширин тарк накарда бошанд, ту сухани ширин гӯй. Дунё ҷои чунин адоватҳо нест ва умр барои исроф кардан ба чунин ғамҳо дода нашудааст. Эй азизонам! Дилатон васеъ, хотиратон ҷамъ, некиҳо дӯстатон, бахтатон бекаму кост бод! Шумо дурусттарин интихобро кардед. Дурусттарин корро кардед. Шумо сазовори беҳтаринед. Ба Аллоҳ омонат бошед!

Акром МАЛИК